فرم اصلی آزمون سرند شناختی
فرم اصلی یکی از بخشهای کلیدی آزمون سرند شناختی است که توسط بهروز دولتشاهی تهیه شده و در سال 1375 منتشر شده است. این فرم برای ارزیابی وضعیت شناختی بیماران و افراد عادی با تمرکز بر چندین زیرمقیاس مهم طراحی شده است. سازمان سازنده این آزمون انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) میباشد.
ویژگیهای فرم اصلی
- زیرمقیاسها: توجه، حافظه، قدرت سازندگی، زبان دریافتی، زبان بیانی (تکرار و نامیدن)، محاسبه، استدلال، مفهومسازی
- روش اجرا: به صورت فردی و توسط آزمونگر آموزشدیده انجام میشود
- روش نمرهدهی: برای هر مقیاس نمره حداکثری تعیین شده است، از جمله توجه (حداکثر 30)، حافظه (44)، قدرت سازندگی (18)، زبان دریافتی (16)، نامیدن (18)، تکرار (10)، محاسبه (12)، استدلال (14) و مفهومسازی (8)
اعتبار و پایایی فرم اصلی
فرم اصلی آزمون دارای اعتبار محتوی و درونی بر اساس مطالعات دولتشاهی (1375) است. از جمله شاخصهای اعتبار و پایایی این فرم میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- روایی محتوا: فرم از نظر پوشش ملاکها و معیارهای مربوط به وضعیت شناختی دارای اعتبار است.
- پایایی بازآزمایی: ضریب همبستگی دو بار اجرای آزمون در شاخصهای مختلف میان 0.86 تا 0.97 متغیر است که نشاندهنده ثبات نتایج است. بهعنوان نمونه: توجه (0.89)، حافظه (0.97)، زبان دریافتی (0.92)، محاسبه (0.95) و نامیدن (0.90).
کاربردها و هدف
این فرم برای ارزیابی وضعیت شناختی در حوزههای مختلف مورد استفاده قرار میگیرد و به بررسی عملکردهای شناختی گستردهای شامل توجه، حافظه، و زبان میپردازد. این سنجش میتواند برای تشخیص و پیگیری اختلالات شناختی در بیماران و همچنین در مطالعات جمعیتی افراد عادی به کار رود.