فرم اصلی آزمون عملکرد پیوسته
فرم فارسی آزمون عملکرد پیوسته، ابزاری آزمایشگاهی برای سنجش مراقبت و توجه است که به ویژه در ارزیابی فزون کنشی همراه با نارسایی توجه کاربرد دارد. این آزمون، فرم فارسیشده از فرم اولیه ارائه شده توسط رازولد و همکاران در سال 1956 است که توسط هادیانفرد و همکاران در 1379 تهیه و سازگار شده است.
ویژگیهای آزمون
- تعداد سوالات: 150 عدد محرک فارسی
- زیرمقیاسها:
- خطای حذف
- خطای ارائه پاسخ
- پاسخ صحیح کل آزمون
- روش اجرا: رایانهای
- روش نمرهگذاری: از 150 محرک، 30 محرک (20 درصد) به عنوان محرک هدف تعیین شدهاند. فاصله بین ارائه هر محرک 500 میلیثانیه و مدت ارائه هر محرک 150 میلیثانیه است.
در این آزمون، آزمودنی باید توجه خود را به مجموعه محرکها معطوف کند و در هنگام ظهور محرک هدف، با فشار دادن یک کلید پاسخ دهد. خطای حذف هنگامی رخ میدهد که پاسخ به محرک هدف داده نشود و خطای ارائه پاسخ هنگامی که به محرک غیر هدف پاسخ داده شود ثبت میشود.
اعتبار و روایی آزمون
این آزمون از نظر روایی در چند حوزه بررسی و تایید شده است:
- روایی ظاهری
- روایی سازه
- روایی محتوا
- روایی پیشبین
- روایی همزمان
تحلیل روایی سازه بر اساس مقایسه گروههای عادی و بیماران دارای نارسایی توجه انجام گرفته است. بالاترین همبستگی پاسخهای صحیح کل آزمون معادل 0.93 و پایینترین همبستگی پاسخهای حذف در یک سوم اول آزمون 0.59 گزارش شده است (هادیانفرد و همکاران، 1379).
پایایی آزمون
پایایی آزمون با استفاده از شاخصهای مختلف زیر سنجیده شده است:
- اسپیرمن براون
- کودر ریچاردسون
- بازآزمایی
- آلفای کرونباخ
- فرمهای موازی
- تنصیف
مطالعات بازآزمایی روی 43 دانشآموز پسر با فاصله 20 روز انجام شده است که ضریب بازآزمایی بخشهای مختلف آزمون بین 0.59 تا 0.93 گزارش شده است (خرمی و همکاران، 1388).
شیوه اجرا و امتیازدهی
آزمون به صورت رایانهای اجرا میشود و برنامه طراحی شده، علاوه بر نمرات کلی، نمرات خطای حذف، خطای ارائه و پاسخ صحیح را برای سه بخش ابتدایی، میانی و انتهایی آزمون جداگانه نیز استخراج میکند. این ساختار امتیازدهی جزئیات دقیقتری از عملکرد فرد در تمام طول آزمون فراهم میآورد.
مراجع
- هادیان فرد، حبیب؛ نجاریان، بهمن؛ شکرکن، حسین و مهرابی زاده هنرمند، مهناز (1379). تهیه و ساخت فرم فارسی آزمون عملکرد پیوسته. مجله روانشناسی، سال چهارم، شماره 16، صفحات 388-404.
- Alberts, E., Meere, J. V. (1992). Observation of hyperactive behavior during vigilance. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 8, 1355-1365.
- Bakan, P. & et al. (1971). Psychological and personality correlates of commission errors in an auditory vigilance task. Journal of Psychophysiology, 8, 304-311.
- Rosvold, H. E., Mirsky, A. F., Sarason, I., Bransome, E. D. & Beck, L. H. (1956). A continuous performance test of brain damage. Journal of Consulting Psychology, 20, 343-350.