معرفی فرم اصلی پرسشنامه رویارویی با بیماری
فرم اصلی یکی از ابزارهای ارزیابی الگوهای مقابله با بیماری است که در چارچوب پرسشنامه رویارویی با بیماری ارائه شده توسط انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) طراحی شده است. این پرسشنامه با هدف سنجش پاسخهای شناختی و رفتاری بیماران به بیماری تدوین گردیده و شامل ۵۲ سوال میباشد که در قالب هشت زیرمقیاس راهبرد مقابله ارائه شدهاند.
ویژگیها و ساختار پرسشنامه
- سازندگان: نامیر، وولکوت، فاوزی و آلومباگ
- سال انتشار: 1987
- زیرمقیاسها: 1) راهبرد مثبت 2) راهبرد بیانی فعال 3) راهبرد تکیه فعال 4) راهبرد مثبت شناختی 5) راهبرد منفعل شناختی 6) راهبرد اجتنابی، انزوا 7) راهبرد انحراف توجه 8) راهبرد تسلیم انفعالی
- روش اجرا: قلم و کاغذی
- شیوه امتیازدهی: پرسشنامه بر اساس مقیاس 5 درجهای از «هرگز (0)» تا «همیشه (4)» نمرهدهی میشود. نمره بالاتر در هر زیرمقیاس دلالت بر استفاده بیشتر از آن راهبرد مقابلهای دارد.
- رویکرد تجزیه و تحلیل دادهها: پاسخها در سه دسته کلی راهبردهای مقابله طبقهبندی میشوند: الف) رفتار فعال، ب) روانشناختی فعال، ج) روش اجتنابی.
روایی و پایایی فرم
- روایی همزمان: نمرههای مقابله در ابعاد کل، رفتاری، شناختی و اجتنابی این پرسشنامه با پرسشنامه بلینگز و موس ضرایب همبستگی 0.48، 0.53، 0.39 و 0.38 را نشان دادهاند که نشانگر روایی همزمان مناسب است.
- پایایی: از روش دو نیمه کردن استفاده شده که ضریب همبستگی 0.73 با استناد به پژوهشهای نصری (1372) بدست آمده است و نشانگر پایایی قابل قبول ابزار است.
کاربرد پرسشنامه
این فرم به طور عمده برای ارزیابی پاسخهای شناختی و رفتاری بیماران در مواجهه با بیماری به کار میرود و میتواند در مطالعات پژوهشی و کاربردهای بالینی روانشناسی بالینی و روانپزشکی مورد استفاده قرار گیرد.
منابع پژوهشی
نتایج اعتبار و پایایی این فرم در پایاننامه کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی توسط صادق نصری (1372) در انستیتو روانپزشکی تهران بررسی شده است.