معرفی فرم اصلی مقیاس خودتابآوری
فرم اصلی این ابزار، بخشی از مقیاس خودتابآوری است که توسط کلاهنن (1996) طراحی شده است. این مقیاس به سنجش خودتابآوری به عنوان یکی از سازههای اصلی شخصیت میپردازد و شامل 14 سوال است که به صورت قلمی و خودگزارشی اجرا میشود.
ویژگیهای مقیاس
- روش اجرای تست: به صورت کاغذی و خودگزارشی
- شیوه نمرهدهی: پاسخها در مقیاس 4 درجهای لیکرت از 1 (اصلاً صدق نمیکند) تا 4 (اکثراً صدق میکند) ارزیابی میشوند. مجموع نمرات، درجه خودتابآوری فرد را مشخص میکند.
- مقیاس نمرهبندی:
- 0-1: خودتابآوری بسیار ضعیف
- 11-22: خودتابآوری ضعیف
- 23-34: خودتابآوری نامشخص
- 35-46: خودتابآوری بالا
- 47-56: خودتابآوری بسیار بالا
- تعداد آیتمها: 14
شاخصهای روایی فرم اصلی
- روایی ظاهری
- روایی سازه
- روایی محتوا
- روایی پیشبین
- روایی همزمان
روایی همزمان: این مقیاس از عبارات پرسشنامه روانشناختی کالیفرنیا (CPI) اقتباس شده و روی نمونهای از زوجهای فارغالتحصیل شده کالیفرنیایی اجرا شد، که نتایج آن همبستگی معناداری با CPI داشت (کلاهنن، 1996).
شاخصهای پایایی فرم اصلی
- اسپیرمن براون
- کودر ریچاردسون
- بازآزمایی
- آلفای کرونباخ
- فرمهای موازی
- تنصیف
پایایی آلفای کرونباخ: بر اساس مفروضات یک عامل اصلی، ضریب آلفای کرونباخ برابر با 0.76 گزارش شده است (کلاهنن، 1996). همچنین در مطالعه لتزرینگ و همکاران (2005) این ضریب برابر 0.72 بود.
پایایی بازآزمایی: با فاصله پنج سال، ضریب پایایی بازآزمایی برای زنان و مردان به ترتیب 0.67 و 0.51 به دست آمد که نشاندهنده پایداری نسبی سازه است (لتزرینگ و همکاران، 2005).
کاربرد و اهمیت
خودتابآوری به عنوان یکی از سازههای اصلی در شخصیت محسوب میشود که در شناخت هیجان، انگیزش و رفتار افراد نقش مهمی دارد (بلاک، 2002). این مقیاس ابزار مناسبی برای اندازهگیری خودتابآوری در مطالعات روانشناختی و پژوهشهای مرتبط است.
اطلاعات استفادهشده
| ویژگی | شرح |
|---|---|
| سازنده | کلاهنن (Klohnen) |
| سال انتشار | 1996 |
| تعداد سوالات | 14 |
| روش اجرا | قلمی، کاغذی و خودگزارشی |
| زیرمقیاس | خودتابآوری |
| تعداد بازدید | 248 |
| تعداد دانلود | 0 |