فرم اصلی پرسشنامه امید به زندگی
این فرم نمونهای از پرسشنامه امید به زندگی است که توسط زهره حلاجیان در سال ۱۳۸۸ طراحی شده است. هدف از این پرسشنامه، سنجش میزان امید به زندگی در افراد مختلف است. پرسشنامه شامل ۳۳ سؤال خودگزارشگر است که به صورت قلم و کاغذی اجرا میشود.
روش نمرهگذاری
در این پرسشنامه از مقیاس لیکرت سه درجهای استفاده شده که گزینهها به شرح زیر نمرهدهی میشوند:
- کاملاً = 1
- تقریباً = 2
- هرگز = 3
حداکثر نمره قابل کسب ۹۹ است و نمرات به شرح زیر تفسیر میشوند:
- زیر ۴۹/۵: امید به زندگی پایین
- ۴۹/۵ تا ۶۵: امید به زندگی متوسط
- بالای ۶۵ تا ۹۹: امید به زندگی بالا
روایی و اعتبار
روایی این پرسشنامه توسط چندین شاخص سنجیده شده است که از جمله موارد قابل توجه میتوان به روایی ظاهری، سازه، محتوا، پیشبین و همزمان اشاره کرد.
روایی محتوایی به طور خاص با تطبیق هر سؤال با ابعاد امید دوفالت و نظر متخصصان روانشناسی مورد تأیید قرار گرفته است. (حلاجیان، ۱۳۸۹؛ به نقل از عمرانی و همکاران، ۱۳۹۱)
پایایی پرسشنامه نیز توسط چند روش بررسی شده است از جمله:
- اسپیرمن براون
- کودر ریچاردسون
- بازآزمایی
- آلفای کرونباخ
- فرمهای موازی
- تنصیف
به طور خاص، پایایی بازآزمون با ضریب همبستگی ۰٫۸۰ ثابت شده است (حلاجیان، ۱۳۸۸). همچنین مقدار آلفای کرونباخ برای کل نمونه ۰٫۸۹ بدست آمد که برای آزمودنیهای دختر و پسر به ترتیب ۰٫۹۴ و ۰٫۹۲ بوده است.
کاربرد پرسشنامه
این پرسشنامه برای سنجش میزان امید به زندگی در مراکز درمانی، پژوهشهای روانشناسی و مطالعات سلامت روان کاربرد دارد. به دلیل قابلیت خودگزارشگری و سهولت اجرا، این ابزار برای مطالعات میدانی نیز مناسب است.
مرجع
حلاجیان، زهره (۱۳۸۸). بررسی رابطه میزان امید به زندگی، شادکامی و کیفیت زندگی در بیماران تالاسمی در مقایسه با افراد عادی شهرستان رامسر. پایان نامه کارشناسی، دانشگاه پیام نور مرکز رامسر.