فرم اصلی پرسشنامه مقابله با درد مزمن
این فرم، فرم اصلی پرسشنامه مقابله با درد مزمن است که برای ارزیابی شیوههای مقابله فرد با درد طراحی شده است. پرسشنامه شامل ۴۹ سوال است که در دو بخش کلی فرم فرد بیمار و فرم فرد مهم دیگر (مانند همسر) ارایه میشود. افراد با توجه به میزان استفاده از هر راهکار مقابلهای در هفت روز گذشته به سوالات پاسخ میدهند و نمرات مربوط به مصرف داروها محاسبه نمیشود به دلیل استفاده انواع داروهای متفاوت توسط بیماران.
زیرمقیاسهای ارزیابی شده در فرم
- مراقب بودن
- استراحت کردن
- درخواست کمک
- آرامسازی
- ادامه دادن کار
- ورزش کردن / نرمش
- بهکارگیری خودگوییهای مقابلهای
- جستجوی حمایت اجتماعی
- مصرف داروها (شامل مخدر، غیراستروییدی و آرامبخش)
روش اجرای پرسشنامه
پرسشنامه به صورت قلم و کاغذی اجرا میشود و دو فرم مجزا دارد: فرم فرد بیمار و فرم فرد مهم دیگر که معمولاً یکی از نزدیکان بیمار (مانند همسر) آن را تکمیل میکند.
پایایی و روایی
پرسشنامه از نظر روایی همزمان معتبر ارزیابی شده است. همبستگی بالای فرمها با پرسشنامه مهارت مقابلهای کیفی و روزنشتاین تایید شده است (با میزانی اختصاصی برای هر زیرمقیاس).
پایایی پرسشنامه توسط چند شاخص مختلف اثبات شده است:
- بازآزمایی: آزمون بازآزمایی برای تمام زیرمقیاسها به جز مصرف داروهای غیراستروئیدی، بیش از 0.70 به دست آمده است.
- آلفای کرونباخ: پایایی درونی زیرمقیاسها در فرم بیمار بین 0.74 تا 0.91 متغیر است و برای فرم فرد مهم دیگر نیز ارقام مشابه و بالایی گزارش شده است.
نمونههایی از شاخصهای پایایی درونی (آلفای کرونباخ) فرم فرد مهم دیگر:
| زیرمقیاس | آلفای کرونباخ |
|---|---|
| مراقب بودن | 0.85 |
| استراحت کردن | 0.75 |
| درخواست کمک | 0.84 |
| آرامسازی | 0.79 |
| ادامه دادن کار | 0.85 |
| ورزش کردن / کشیدن بدن | 0.85 |
| جستجوی حمایت اجتماعی | 0.87 |
منابع و مراجع
پرسشنامه توسط نیسن، ترنر، رومانو و استرل در سال 1994 طراحی و اعتبارسنجی شده است و پژوهشهای تاییدکننده پایایی و روایی آن از جمله مطالعات تان و همکاران (2001) و Jenssen و همکاران (1995) در منابع ذکر شدهاند.
کاربرد
این پرسشنامه عمدتاً برای ارزیابی شیوههای مقابله فرد با درد مزمن به کار میرود و میتواند به درک بهتر روند تطابق بیمار با درد و برنامهریزی درمانی کمک کند.