تعیین تأثیر آموزش فرهنگ عرفانی بر میزان افسردگی دو گروه از معلمان مدارس راهنمایی دخترانه شهر تهران در سال ۱۳۷۵

تعیین تأثیر آموزش فرهنگ عرفانی بر میزان افسردگی دو گروه از معلمان مدارس راهنمایی دخترانه شهر تهران در سال ۱۳۷۵نویسنده: فاطمه نوغانیرشته: مدیریت روانپرستاریسال ارایه: ۱۳۷۵این پژوهش نیمه‌تجربی با هدف بررسی تأثیر آموزش فرهنگ عرفانی بر کاهش میزان افسردگی معلمان مدارس راهنمایی دخترانه در تهران انجام شده است. نمونه پژوهش شامل ۸۰ معلم زن بود که به صورت تصادفی از میان مراجعه‌کنندگان به مراکز درمان روانی و با تشخیص افسردگی توسط روانپزشک انتخاب شدند. این افراد به دو گروه ۴۰ نفره آزمایش و شاهد تقسیم شدند.اندازه‌گیری اولیه افسردگی توسط آزمون هامیلتون در هر دو گروه انجام شد. سپس گروه آزمایش در کلاس آموزش فرهنگ عرفانی شرکت کرد و پس از پایان دوره، مجدداً آزمون هامیلتون و پرسشنامه محقق‌ساخته روی این گروه اجرا گردید. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و آزمون تی تحلیل شدند.نتایج نشان داد که میانگین افسردگی گروه شاهد در پیش‌آزمون (26.15) و میانگین افسردگی گروه آزمایش پس از آموزش عرفان (10.05) تفاوت معناداری دارد (P=0.000)، که بیانگر کاهش قابل توجه افسردگی در گروه آزمایش است. در نهایت، پژوهش تأکید می‌کند که روان‌درمانی مذهبی سبب پیشرفت سریع‌تر و اثربخشی بالاتر درمان می‌شود و کاربرد نتایج این مطالعه در حوزه‌های مختلف پرستاری مطرح شده است.