بررسی و باور و عملکرد پزشکان درباره کاربرد اعتقادات مذهبی و دعا در سلامتی بیماران

خلاصه طرح

دعا به عنوان يکی از رويکرد های مکمل در ارتقای سلامت در سطح جهان مطرح می باشد. مطالعه حاضر با توجه به جايگاه ويژه دعا در طب سنتی و اسلامی، به هدف تعيين ديدگاه و عملکرد پزشکان در خصوص «دعا» طراحی و اجرا شده است. روش مطالعه: اين مطالعه از نوع مقطعی بوده و در اين مطالعه 131 نفر از پزشکان شهر تهران با نمونه گيری آسان وارد مطالعه شدند. داده ها توسط پرسشنامه خود ايفايی جمع آوری شده و تجزيه و تحليل داده ها با نرم افزار آماريSPSS انجام شد. يافته ها: پزشکان مورد مطالعه شامل %52.7 مرد و %47.3 زن با ميانگين سنی 38.4±9 سال بودند. از پزشکان مورد مطالعه، %94.5 ذکر کردند که پيش آمده به عنوان پزشک برای بهبودی بيماران خود دعا کنند. %31.3 از پزشکان اظهار کردند که بيمارانشان «اغلب» از آنان می خواهند برای بهبودی آنها دعا کنند و %58.8 نيز بيان کردند که اين درخواست «گاهي» مطرح شده است. از کل پزشکان تحت مطالعه فقط %7.1 از پزشکان معتقد بودند که دعا نمی تواند در روند درمان بيماری موثر باشد و فقط %2.5 پزشکان در خصوص چگونگی کاربرد دعا در درمان بيماران، دوره آموزشی ديده بودند. بحث و نتيجه گيری: اکثريت پزشکان مورد مطالعه برای بيماران خود دعا می کردند و در بسياری از موارد نيز بيماران از آنها درخواست دعا نموده بودند. لذا به نظر می رسد که چگونگی کاربرد علمی و عملی دعا در حوزه سلامت نيازمند توجه ويژه ای است تا بتوان طبق برنامه ای جامع، زمينه احيای اين شاخه از طب اسلامی را فراهم نمود. پيشنهاد می شود که پژوهش های آتی به شيوه های کاربردی کردن دعا در درمان و س