Reliability
فرم اصلی پرسشنامه بالینی چندمحوری میلون (MCMI-II)
فرم اصلی این پرسشنامه، بخشی از پرسشنامه بالینی چندمحوری میلون است که توسط تئودور میلون در سال 1987 منتشر شده است. این فرم شامل 175 سوال است که در قالب 13 مقیاس اختلال شخصیت، 9 مقیاس نشانگان بالینی و 4 مقیاس تصحیح و تعدیلکننده طراحی شدهاند.
ویژگیهای فرم اصلی
- مقیاسهای اختلال شخصیت: اسکیزوئید، اجتنابی، وابسته، نمایشی، خودشیفته، ضد اجتماعی، پرخاشگر-آزارگر، جبری، منفعل-مهاجم، خودشکن، اسکیزوتایپی، مرزی، پارانوئید
- مقیاسهای نشانگان بالینی: اضطراب، شبهجسمی، دو قطبی شیدایی، افسردهخویی، وابستگی به الکل، وابستگی دارویی، اختلال تفکر، افسردگی اساسی، اختلال هذیانی
- مقیاسهای تصحیح و تعدیلکننده: اعتبار، جامعهپسندی، بدجلوهدادن، فاشگویی
- روش اجرا: قلم و کاغذی، رایانهای، به صورت فردی یا گروهی در کلینیک یا بیمارستان
- شرایط اجرا: حداقل سن 18 سال و حداقل سطح تحصیلات 8 کلاس
اعتبار و پایایی فرم اصلی
- روایی همزمان: فرم از نظر اعتبار همزمان مورد تایید قرار گرفته است (مک کان، 1991 نقل از خواجه موگهی، 1373).
- اعتبار همگرا و افتراقی: تأیید شده است و نشاندهنده دقت بالای پرسشنامه در تمایز بین مقیاسها میباشد.
- پایایی (ثبات) فرم:
- کودر ریچاردسون (فرمول 20): مطالعات میلون (1987) نشان میدهد که متوسط ضریب پایایی در تمام مقیاسها 0.90 است و دامنه آن بین 0.81 تا 0.95 میباشد. بهطور مثال مقیاسهای اسکیزوئید 0.86، اجتنابی 0.93 و افسردهخویی 0.95 گزارش شدهاند.
- بازآزمایی (Test-retest): در جمعیت غیر بالینی ضریب پایایی متوسط در تمام مقیاسها 0.91 و در جمعیت بیماران سرپایی بین 0.64 تا 0.85 گزارش شده است که نشاندهنده ثبات قابل قبول است.
کاربردها و هدف پرسشنامه
این فرم برای سنجش اختلالات شخصیت مناسب است و میتواند در محیطهای کلینیکی و پژوهشی برای شناسایی و ارزیابی انواع اختلالات شخصیت و نشانگان بالینی مورد استفاده قرار گیرد.
اطلاعات تکمیلی
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| سازنده | تئودور میلون |
| سال انتشار | 1987 (فرم تجدیدنظر شده) |
| سازمان ارائهدهنده | انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) |
| روش نمرهدهی | هر گزینه دارای دو پاسخ صحیح و غلط است |
| نمایشها | 844 بار |
| زبان | فارسی |