فرم اصلی پرسشنامه نوروسایکیتری (NPI)
این فرم، نسخه اصلی پرسشنامه نوروسایکیتری (Neuropsychiatry Inventory) است که در سال 1994 منتشر شده و به منظور ارزیابی علایم رفتاری و نروسایکیتری در بیماران مبتلا به آلزایمر و سایر اختلالات دمانس طراحی شده است. این پرسشنامه توسط کامینگز و همکاران توسعه یافته و ترجمه فارسی آن توسط سید کاظم ملکوتی انجام شده است (1390).
ساختار و حوزههای پرسشنامه
این پرسشنامه شامل 10 حوزه رفتاری اصلی و 2 حوزه علائم نباتی-عصبی است که هر حوزه از سوالات فرعی ویژهای تشکیل شده است:
- هذیان (9 سوال فرعی)
- توهم (7 سوال فرعی)
- بیقراری/پرخاشگری (8 سوال فرعی)
- افسردگی/احساس ملالت (8 سوال فرعی)
- اضطراب (7 سوال فرعی)
- شادی/نشئگی (7 سوال فرعی)
- کرختی هیجانی/بیتفاوتی (8 سوال فرعی)
- مهارگسیختگی (7 سوال فرعی)
- تحریکپذیری/بیثباتی خلق (7 سوال فرعی)
- اختلال رفتار حرکتی (7 سوال فرعی)
- اختلال رفتاری در شب و هنگام خواب (8 سوال)
- اختلال خوردن و اشتها (8 سوال فرعی)
روش اجرا و نمرهگذاری
اجرای پرسشنامه به صورت قلم و کاغذ و بر پایه مصاحبه با مراقب بیمار انجام میشود. توصیه شده مصاحبه بدون حضور بیمار صورت گیرد و پرسشها درباره وضعیت 4 هفته اخیر باشند. پاسخها به شکل بله- خیر یا با پاسخهای مختصر ارائه میشود.
نمرهگذاری شامل سه بعد است:
- تعیین دفعات تکرار علائم
- تعیین شدت علائم
- تعیین نمره دیسترس مراقب
برای هر بخش، نمره شدت در دفعات تکرار ضرب میشود و نمره کل هر حوزه از جمع این مقادیر بدست میآید. نمره دیسترس کل حاصل جمع دیسترس هر 10 حوزه رفتاری است. در صورت افزودن دو حوزه علائم نباتی-عصبی در سوالات 11 و 12، ذکر آن در پروتکل لازم است.
شاخصهای روایی
- روایی ظاهری
- روایی سازه
- روایی محتوا
- روایی پیشبین
- روایی همزمان
از جمله یافتههای مهم درباره روایی محتوا، مطالعه سلبیک و همکاران (2008) است که اعتبار نسخه بلژیکی آزمون را روی 41 بیمار و با ارزیابانی در سطوح علمی مختلف بررسی کردهاند. همچنین اعتبار همزمان مقیاس بر اساس پژوهشهای کامینگز و همکاران (1994) و کافر و همکاران (2000) مطلوب ارزیابی شده است.
شاخصهای پایایی
- اسپیرمن براون
- کودر ریچاردسون
- بازآزمایی (آزمون-آزمون مجدد)
- آلفای کرونباخ
- فرمهای موازی
- تنصیف (شکافت نیم)
مطالعات مختلف پایایی پرسشنامه را با روشهای متعدد گزارش کردهاند. برای نمونه، آلفای کرونباخ نسخه نروژی 0.8 و نسخه چینی 0.72 برآورد شده است. آزمون- بازآزمون نیز بازه 0.66 تا 0.98 را نشان داده است که توسط پژوهشهای کافر و همکاران (2000) و وانگ و همکاران (2011) تأیید شده است.
کاربرد
این فرم برای اندازهگیری و ارزیابی علایم رفتاری-روانی در بیماران مبتلا به آلزایمر و سایر اختلالات دمانس کاربرد دارد و به پزشکان و پژوهشگران کمک میکند تا نحوه بروز و شدت این علائم را با دقت و روایی مناسب بسنجند.
منابع و مآخذ
- J. L. Cummings; M. Mega; K. Gray; S. Rosenberg-Thompson; D. A. Carusi & J. Gornbein (1994). The Neuropsychiatric Inventory Comprehensive assessment of psychopathology in dementia. American Academy of Neurology. مطالعه اصلی
- Malakouti, Seyed Kazem et al. (2012). Farsi version of the Neuropsychiatric Inventory: validity and reliability study among Iranian elderly with dementia. International Psychogeriatrics, 24:2, 223-230
- Selbaek, G; Kirkevold, O; Sommer, OH & Engedal, K (2008). The reliability and validity of the Norwegian version of the Neuropsychiatric Inventory, nursing home version (NPI-NH). مطالعه روایی
- Kaufer ,DI et al. (2000). Validation of the NPI-Q, a brief clinical form of the Neuropsychiatric Inventory. J Neuropsychiatry Clin Neurosci, 12(2):233-9.
- Wang, Tao et al. (2012). Reliability and validity of the Chinese version of the neuropsychiatric inventory in mainland China. International Journal of Geriatric Psychiatry Volume 27, Issue 5, pages 539–544.