فرم اصلی مقیاس سازگاری زن و شوهر (DAS)
این فرم بخشی از مقیاس سازگاری زن و شوهر (DAS) است که توسط گراهام اسپانیر (Spanier) در سال 1976 توسعه یافته است و در مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مورد استفاده قرار میگیرد.
ویژگیها و ساختار فرم
این فرم شامل 32 سوال است که به صورت فردی اجرا میشود. مقیاس دارای چهار زیرمقیاس اصلی است:
- رضایت دونفری
- همبستگی دونفری
- توافق دونفری
- ابراز محبت
روش نمرهدهی
نمرهدهی فرم به روش لیكرت است و دامنه نمرات از صفر تا ۱۵۰ متغیر است. جمع نمرات کلیه سوالها به دست میآید و افراد با نمره ۱۰۱ یا کمتر، دارای ناسازگاری محسوب میشوند و افرادی که بالاتر از این نمره باشند، سازگار شناخته میشوند. (جهت جزئیات بیشتر به جدول نمرهدهی مراجعه فرمایید.)
اعتبار و پایایی فرم
روایی محتوی و روایی همزمان این مقیاس به خوبی مورد تایید قرار گرفته است. این فرم توانایی تفکیک میان زوجهای متاهل و طلاق گرفته را دارا میباشد و با مقیاس رضایت زناشویی لاک-والاس (1959) همبستگی بالایی نشان داده است (برای افراد متاهل 0.86 و برای افراد طلاق گرفته 0.88).
پایایی کل مقیاس از طریق آلفای کرونباخ برابر با 0.96 محاسبه شده که دلالت بر همسانی درونی بسیار بالا دارد. همچنین آلفای کرونباخ برای زیرمقیاسها به شرح زیر است:
- رضایت دونفری: 0.94
- همبستگی دونفری: 0.81
- توافق دونفری: 0.90
- ابراز محبت: 0.73
کاربرد فرم
این مقیاس برای سنجش میزان سازگاری دونفره استفاده میشود و در مطالعات و اقدامات روانشناسی بالینی و مشاوره خانواده کاربرد دارد.