معرفی پرسشنامه و مقیاس درجهبندی اوتیسم گیلیام
پرسشنامه مقیاس درجهبندی اوتیسم گیلیام، که توسط جیمز ای گیلیام در سال 2003 تدوین شده است، ابزاری استاندارد برای تشخیص و اندازهگیری شدت اختلال اوتیسم در افراد ۲ تا ۲۲ سال است. این پرسشنامه که تحت نظارت انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) ارائه شده، شامل 56 سوال است و توسط والدین یا افرادی آشنا با کودک در محیط مدرسه با راهنمای روانپزشک یا روانشناس تکمیل میشود.
ساختار و اجزای پرسشنامه
این مقیاس دارای چهار زیرمقیاس اصلی است که رفتارهای کلیشهای، ارتباط، تعامل اجتماعی و اختلالات تحولی را ارزیابی میکنند. هر سوال به شیوه مقیاس لیکرتی از 0 (هرگز مشاهده نشده) تا 3 (مکررا مشاهده شده) امتیازدهی میشود.
اعتبار و پایایی پرسشنامه
- روایی محتوا: نمره کلی پرسشنامه یعنی بهره اوتیسم با نرخ 0.90 میتواند افراد اوتیستیک را از غیر اوتیستیک تمایز دهد. همچنین همبستگی زیرمقیاسها با نمره کلی در بازه 0.72 تا 0.88 قرار دارد که نشانگر اعتبار بالای محتوا است.
- پایایی پرسشنامه:
- آلفای کرونباخ برای نمره کلی (بهره اوتیسم) برابر با 0.96 است که نشاندهنده همبستگی داخلی بسیار قوی است.
- شاخص اسپیرمن براون برای درجهبندی کنندگان نمره کلی 0.88 گزارش شده است.
- پایداری آزمون-بازآزمون با فاصله زمانی 2 هفته نیز برای نمره کلی بهره اوتیسم برابر با 0.88 است.
نحوه اجرا و کاربرد
پرسشنامه توسط والدین یا افراد آشنا با کودک در مدرسه و تحت راهنمایی روانپزشک یا روانشناس کودک تکمیل میشود. هدف اصلی آن تشخیص اختلال اوتیسم و ارزیابی شدت آن است که به متخصصان این امکان را میدهد تا مداخلات درمانی مناسب را طراحی و اجرا کنند.
کلیدواژهها:
اوتیسم, Autism, تشخیص اوتیسم, مقیاس درجهبندی اوتیسم گیلیام