فرم اصلی

فرم اصلی مقیاس جهت‌گیری در رابطه جنسی

مقیاس جهت‌گیری در رابطه جنسی توسط هاگز و اسنل (1990) طراحی شده است و کاربرد آن به سنجش میزان گرایش افراد به انواع جهت‌گیری‌ها در رابطه جنسی می‌پردازد. این مقیاس شامل سه زیرمقیاس است:

• جهت‌گیری مشارکتی (۱۰ ماده)
• جهت‌گیری مبادله‌ای (۵ ماده)
• توقع (۳ ماده)

فرم اصلی این مقیاس شامل ۲۴ سوال است که به روش قلم و کاغذی اجرا می‌شود و زمان پاسخگویی به آن بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه است.

روش نمره‌گذاری

سؤالات بر اساس مقیاس لیکرت ۵ گزینه‌ای نمره‌گذاری می‌شوند:

• ۱ = در مورد من اصلاً مصداق ندارد
• ۲ = خیلی کم در مورد من مصداق دارد
• ۳ = کمی در مورد من مصداق دارد
• ۴ = تقریباً در مورد من مصداق دارد
• ۵ = در مورد من کاملاً مصداق دارد

نمره بالاتر در هر زیرمقیاس نشان‌دهنده گرایش بیشتر فرد به آن نوع جهت‌گیری در رابطه جنسی است.

روایی مقیاس

این مقیاس با استفاده از چند شاخص مهم روایی ارزیابی شده است که شامل موارد زیر است:

• روایی ظاهری
• روایی سازه
• روایی محتوا
• روایی پیش‌بین
• روایی همزمان

بنابر یافته‌های هاگز و اسنل (1990)، با روش تحلیل مولفه‌های اصلی، عوامل مقیاس رابطه جنسی نشان‌دهنده تشکیل دو خوشه مجزا در ماده‌های این مقیاس است. همچنین رینود و بایرز (1997) تأیید کرده‌اند که این مقیاس می‌تواند متغیرهای مرتبط با رضایت جنسی زوجین را به‌خوبی بیان کند.

از نظر روایی همزمان، عدم همبستگی معنادار جهت‌گیری مبادله‌ای و توقع با مقیاس رابطه جنسی به عنوان جزئی از رضایت زناشویی نشان می‌دهد که گرایش‌های جنسی و رضایت حاصل از آن با رضایت کلی زناشویی و احساسات مثبت نسبت به همسر همخوانی دارند (مک گاورن، 2002).

پایایی مقیاس

پایایی این مقیاس با شاخص‌های مختلف زیر گزارش شده است:

• آلفای کرونباخ: برای زیرمقیاس مشارکتی مقدار 0.78 و برای زیرمقیاس مبادله‌ای مقدار 0.67 گزارش شده که بیانگر همسانی درونی مناسب است.
• شاخص‌های دیگری همچون اسپیرمن براون، کودر ریچاردسون، بازآزمایی، فرم‌های موازی و تنصیف نیز در ارزیابی پایایی این مقیاس مورد توجه قرار گرفته‌اند.

اطلاعات تکمیلی فرم اصلی

کاربرد مقیاس

این مقیاس عمدتاً جهت سنجش جهت‌گیری در رابطه جنسی کاربرد دارد و می‌تواند در پژوهش‌ها و مطالعات علمی حوزه روان‌شناسی روابط زناشویی و جنسی مورد استفاده قرار گیرد.