فرم اصلی پرسشنامه فهرست ارتباط اجتماعی بیماران اسکیزوفرنی مزمن
این فرم اصلی بخشی از پرسشنامه فهرست ارتباط اجتماعی بیماران اسکیزوفرنی مزمن است که توسط غلامرضا ده‌بزرگی در انستیتو روانپزشکی تهران در سال 1372 طراحی شده است. این پرسشنامه در زمینه ارزیابی چگونگی رابطه کلامی و اجتماعی بیماران اسکیزوفرنیک در بیمارستان‌های روانی مزمن ایران کاربرد دارد.
ویژگی‌های فرم اصلی
- تعداد سؤالات: 52
- روش اجرا: قلم و کاغذی، فردی
- نحوه نمره‌گذاری: مقیاس پنج‌درجه‌ای از صفر تا 4. نمره صفر نشاندهنده پاسخ منفی یا عدم پاسخ و نمره 4 پاسخ همیشه یا مثبت است.
- این فرم فاقد زیرمقیاس می‌باشد.
اعتبار و پایایی
روایی محتوایی فرم توسط 5 روانپزشک، 5 روانشناس و 5 پرستار تأیید شده است. (نقل از ده بزرگی، 1372)
پایایی این فرم با استفاده از روش بازآزمایی اندازه‌گیری شده است. در مطالعه‌ای پایایی با شرکت یک روانشناس و یک پرستار بر روی 17 بیمار بررسی شده و ضریب همبستگی برابر با 0.801 گزارش شده است. همچنین بازآزمایی روی 24 بیمار در فاصله یک هفته ضریب همبستگی 0.906 داشته است. (نقل از ده بزرگی، 1372)
کاربرد پرسشنامه
این پرسشنامه به منظور بررسی مهارت‌ها و چگونگی ارتباط کلامی و اجتماعی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن در محیط بیمارستان‌های روانی در ایران طراحی شده است و در پژوهش‌های بالینی به کار می‌رود.