فرم اصلی پرسشنامه کنترل فکر
فرم اصلی این پرسشنامه، برگرفته از پرسشنامه کنترل فکر (TCQ) است که توسط «ولز و داویس» در سال 1994 تهیه شده و در مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مورد استفاده قرار میگیرد. این پرسشنامه شامل 30 سؤال است و برای اندازهگیری تمایل افراد به استفاده از راهبردهای فراشناختی خاص جهت کنترل افکار مزاحم و ناراحتکننده طراحی شده است.
ویژگیهای پرسشنامه
- خردهمقیاسها: 5 خردهمقیاس شامل توجهبرگردانی، کنترل اجتماعی، نگرانی اجتماعی، خودتنبیهی و ارزیابی مجدد (هر کدام 6 سؤال)
- روش اجرا: قلم و کاغذی
- روش نمرهگذاری: مقیاس لیکرت 4 درجهای (1 = تقریباً هرگز تا 4 = تقریباً همیشه). سوالات شماره 5، 8 و 12 به صورت معکوس نمرهگذاری میشوند.
اعتبار و پایایی فرم
فرم اصلی از نظر اعتبار و پایایی در مطالعات مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. شاخصهای کلیدی عبارتند از:
- روایی همزمان: مرتبط با پرسشنامه اضطراب وصفی- خصلتی اسپیلبرگر با نمونه ای 50 نفره. ضرایب همبستگی برای زیر مقیاسها در بازههای متنوع (از -0.03 تا 0.53) گزارش شدهاند.
- پایایی از طریق بازآزمایی: با فاصله 6 هفته و در نمونهای 23 نفره، ضرایب بین 0.67 تا 0.83 ثبت شده است.
- آلفای کرونباخ: بر اساس 221 نفر، آلفاهای زیرمقیاسها بین 0.64 تا 0.79 است که نشاندهنده پایایی قابل قبول است.
این دادهها برگرفته از پایاننامه ارشد بالینی دانشگاه اصفهان به نقل از بختآور (1386) است.
کاربرد پرسشنامه
این پرسشنامه در زمینههای پژوهشی و بالینی به منظور بررسی راهبردهای فراشناختی افراد در کنترل افکار مزاحم به کار میرود؛ به ویژه در مطالعات مرتبط با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و افسردگی.