پرسشنامه اصلی احساس غربت
پرسشنامه احساس غربت که توسط آرچر و همکاران (1998) طراحی شده است، ابزاری روانسنجی برای بررسی میزان احساس غربت در دانشجویان می‌باشد. این پرسشنامه شامل 33 عبارت است و به صورت قلم و کاغذی اجرا میشود.
ساختار پرسشنامه
این پرسشنامه دارای دو زیرمقیاس اصلی و بخش‌های تکمیلی است:
- زیرمقیاس 1: دلبستگی به خانه - شامل 14 سؤال
- زیرمقیاس 2: نارضایتی از دانشگاه - شامل 13 سؤال
- سؤالات مکمل - 8 سؤال که میزان احساس غربت (بالا یا پایین) را مشخص می‌کنند.
- سؤالات بار عاملی بالا - 2 سؤال که بر هر دو عامل بار عاملی بالایی دارند.
روش نمره‌گذاری
نمرهدهی بر اساس مقیاس پنج درجهای لیکرت صورت می‌گیرد. هر عبارت شامل طیف پاسخ از «کاملاً مخالفم» تا «کاملاً موافقم» است که به صورت عددی کدگذاری میشود.
کاربرد پرسشنامه
از این ابزار برای ارزیابی احساس غربت دانشجویان و رابطه آن با سبک‌های دلبستگی و هوش هیجانی استفاده میشود. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این ابزار برای بررسی جوانب مختلف احساس غربت مناسب و کاربردی است.
روایی و پایایی
روایی و پایایی این پرسشنامه در داده‌های موجود به صورت محدود گزارش شده است. از جمله مهم‌ترین شاخص‌های اعتبار و اطمینان می‌توان به آلفای کرونباخ اشاره کرد:
| شاخص |
مقدار |
توضیحات |
| آلفای کرونباخ |
83% برای عامل اول85% برای عامل دوم |
بر اساس حجم نمونه 164 نفر دانشجو (کرچر و همکاران 1998 به نقل از بنی‌هاشمیان 1385) |
اطلاعات مرجع
این پرسشنامه در پایان‌نامه ارشد روانشناسی کورش بنی هاشمیان با عنوان «رابطه هوش هیجانی و سبک های دلبستگی با احساس غربت» در دانشگاه تربیت مدرس مورد استفاده و ارزیابی قرار گرفته است.