بررسی رابطه هوش معنوی با اخلاق ورزشی بین ورزشکاران نخبه هندبال، واترپلو، بسکتبال و کاراته در باشگاه‌های اصفهان

بررسی رابطه هوش معنوی با اخلاق ورزشی بین ورزشکاران نخبه هندبال، واترپلو، بسکتبال و کاراته در باشگاه‌های اصفهان نویسنده: اعظم صیاد طلایی گروه آموزشی: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، رشته مدیریت ورزشی سال تحصیلی: ۱۳۸۸ استاد راهنما و مشاوران: استاد راهنما: محمد سلطان حسینی مشاوران: مسعود نادریان، احمد عابدی چکیده ورزش به عنوان پدیده‌ای مهم در جهان مدرن صرفاً عاملی برای تفریح نیست بلکه جایگاه خود را در شادابی روح و نشاط جسمی در فرهنگ‌ها پیدا کرده است. اهمیت اخلاق ورزشی برای تمامی دست‌اندرکاران ورزش بالاست و رفتارهای فردی و اجتماعی در محیط‌های ورزشی باید مبتنی بر اصول اخلاقی باشد. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین هوش معنوی و اخلاق ورزشی در ورزشکاران نخبه باشگاه‌های اصفهان است. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده و نمونه شامل ۱۶۸ ورزشکار نخبه سال ۱۳۸۸ بود که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه‌های محقق ساخته اخلاق ورزشی و هوش معنوی با ۸ حوزه مختلف مانند محوریت اعتقاد به خداوند در کارها، خودآگاهی، پالایش تجربیات روزانه، توکل بر خدا، تجربه‌های دینی، دعا و نیایش، اعتقاد به مفاهیم دینی، و صبر و تحمل دیگران بودند. ضریب پایایی این پرسشنامه‌ها به ترتیب ۰.۹۲ و ۰.۹۵ گزارش گردید. داده‌ها با تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها اخلاق ورزشی بیشترین همبستگی را به ترتیب با موارد زیر نشان داد: محوریت اعتقاد به خداوند در کارها آرامش درون باورها و اعمال معنوی و مذهبی صبر و تحمل دیگران خودآگاهی بخشش از سوی دیگر، هیچ رابطه معنیداری بین اخلاق ورزشی با مولفه‌های معنا و هدف در زندگی و تجربه‌های معنوی یافت نشد. همچنین روابط معناداری بین اخلاق ورزشی و ویژگی‌های دموگرافیک مشاهده نشد (P > 0.05).