فرم اصلی مقیاس برانگیختگی پیش از خواب (PSAS)
این فرم، نسخه اصلی مقیاس برانگیختگی پیش از خواب است که در سال 1985 توسط نیکاسیو و همکاران ارائه شده است. این مقیاس 16 سوال دارد و به صورت قلم و کاغذ اجرا میشود. هدف آن سنجش وضعیت ذهنی و جسمی افراد پیش از خواب است.
ساختار مقیاس
- زیرمقیاس جسمی: ارزیابی علائم و احساسات جسمی پیش از به خواب رفتن.
- زیرمقیاس شناختی: ارزیابی وضعیتهای ذهنی و افکار پیش از خواب.
روش نمرهگذاری
این مقیاس در قالب طیف لیکرت 5 درجهای نمرهدهی میشود:
- هرگز = 1
- کم = 2
- متوسط = 3
- زیاد = 4
- بسیار زیاد = 5
روایی مقیاس
مقیاس PSAS از نظر روانسنجی شامل انواع روایی است:
- روایی ظاهری
- روایی سازه
- روایی محتوا
- روایی پیشبین: این مقیاس به طور موفقیتآمیزی افراد مبتلا به بیخوابی را از افراد با خواب طبیعی متمایز ساخته و با گزارشهای شبانه نهفتگی شروع خواب ارتباط معنادار دارد؛ بنابراین ابزاری مفید برای غربالگری اختلال خواب است.
- روایی همزمان: نتایج تحقیق نیکاسیو و همکاران (1985) نشان داده خردهمقیاسهای شناختی و جسمی این پرسشنامه با شدت اضطراب، افسردگی و شاخصهای خواب مشکلدار به طور معناداری مرتبط هستند.
پایایی مقیاس
همبستگی درونی این مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ مطلوب ارزیابی شده است:
- آلفای کرونباخ برای زیرمقیاس جسمی: 0.76
- آلفای کرونباخ برای زیرمقیاس شناختی: 0.81
کاربرد کلی
این مقیاس به ویژه برای سنجش احساسات ذهنی و جسمی افراد قبل از خواب طراحی شده و میتواند به عنوان ابزاری علمی و کاربردی برای تحلیل وضعیت خواب و اختلالات مرتبط استفاده گردد.