فرم اصلی پرسشنامه خوداثرمندی کودکان و نوجوانان SEQ-C
این فرم، نسخه اصلی پرسشنامه خوداثرمندی کودکان و نوجوانان است که توسط موریس (2001) ارائه شده است و با هدف سنجش میزان خوداثرمندی کودکان و نوجوانان طراحی گردیده است.
ویژگیهای پرسشنامه
- شامل 23 ماده با سه خردهآزمون:
- خوداثرمندی اجتماعی: 8 ماده اول، ارزیابی توانمندی ایجاد ارتباط با همسالان و قاطعیت در معیارهای اجتماعی.
- خوداثرمندی تحصیلی: 8 ماده دوم، سنجش احساس توانمندی در مدیریت رفتارهای یادگیری و تسلط بر موضوعات درسی.
- خوداثرمندی هیجانی: 7 ماده آخر، ارزیابی احساس توانمندی در مقابله و کنترل هیجانات منفی.
- نمره گذاری در مقیاس 5 درجهای از 1 (اصلاً) تا 5 (بسیار زیاد) انجام میشود.
- دامنه نمرات:
- خوداثرمندی عمومی: 23 تا 115
- خوداثرمندی اجتماعی و تحصیلی: 8 تا 10 (به ترتیب مواد مربوطه)
- خوداثرمندی هیجانی: 7 تا 35
- ملاحظات احتیاطی در استفاده از مادههای شماره 5 و 11 توصیه شده است.
- طرز اجرای پرسشنامه به صورت قلم و کاغذی میباشد.
پایایی و روایی پرسشنامه
روایی این پرسشنامه از جنبههای مختلف تأیید شده است که شامل موارد زیر میباشد:
- روایی ظاهری
- روایی سازه: تحلیل عاملی نشاندهنده ساختار سه عاملی در حیطههای اجتماعی، تحصیلی و هیجانی است (موریس، 2002؛ لاکای و همکاران، 2006؛ سلیخالل و همکاران، 2006).
- روایی محتوا
- روایی پیشبین
- روایی همزمان: همبستگی قابل توجه با پرسشنامه سبک اسناد منفی و شیوههای مقابله (r=0.29 برای مقابله منفعل و r=0.49 سبک اسناد منفی) گزارش شده است (موریس، 2001).
پایایی این پرسشنامه با روشهای مختلف تعیین شده است و گزارش شده که:
- ثبات درونی (آلفای کرونباخ) کلی 0.80 میباشد (موریس، 2002).
- پایایی زیرمقیاسها شامل:
- خوداثرمندی اجتماعی: 0.70
- خوداثرمندی تحصیلی: 0.78
- خوداثرمندی هیجانی: 0.87
کاربردهای پرسشنامه
این ابزار برای سنجش خوداثرمندی کودکان و نوجوانان در حیطههای مختلف کاربرد دارد و به پژوهشگران و متخصصان کمک میکند تا شناخت دقیقی از میزان توانمندیهای فردی در ابعاد اجتماعی، تحصیلی و هیجانی کسب نمایند.
مراجع
Muris, P. (2001). A Brief questionnaire for measuring Self–efficacy in youth. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 23, 145–149.
Muris, P. (2002). Relationship between self–efficacy and symptoms of anxiety disorders and depression in a normal adolescent sample. Personality and Individual Differences, 32, 37–348.
لاکای و همکاران (2006)، سلیخالل و همکاران (2006).