فرم اصلی

فرم اصلی مقیاس تردید در انتخاب تخصص بالینی

مقیاس تردید در انتخاب تخصص بالینی (Specialty Indecision Scale - SIS) ابزاری معتبر و استاندارد برای شناخت ریشه‌های تردید در انتخاب رشته تخصصی است که شامل 38 سوال و 4 زیرمقیاس می‌باشد:

• تردید کلی
• تعویق تصمیم‌گیری
• موانع تصمیم‌گیری
• نامصمم بودن

این فرم طبق نسخه ترجمه‌شده در سال ۱۳۸۷ توسط حدادگر و همکاران ارائه شده است. پاسخ‌دهندگان به هر سوال از مقیاس لیکرت ۴ گزینه‌ای بین 1 (اصلاً توصیف نمی‌کند) تا 4 (به‌خوبی توصیف می‌کند) نمره می‌دهند. زمان تکمیل فرم حدود ۱۵ دقیقه است.

اعتبار و روایی فرم

روایی این مقیاس با شاخص‌های مختلفی تایید شده است که عبارتند از:

• روایی ظاهری
• روایی سازه - در نسخه آمریکایی، ۶ عامل حدود ۵۳ درصد واریانس را پوشش داده‌اند. ساویکاس (۱۹۸۶) در توسعه نسخه SIS نقش کلیدی داشته است.
• روایی محتوا
• روایی پیش‌بین
• روایی همزمان

پایایی فرم

پایایی این فرم با شاخص‌های متعددی ارزیابی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسپیرمن براون
• کودر ریچاردسون
• بازآزمایی
• آلفای کرونباخ
• فرم‌های موازی
• تنصیف - پایایی به روش دو نیمه‌سازی بررسی شده و مقدار مطلوبی بدست آمده است (به نقل از حدادگر و همکاران، ۱۳۸۷).

روش اجرا و امتیازدهی

این مقیاس به صورت قلم و کاغذی اجرا می‌شود. پاسخ‌دهندگان به هر سوال از ۱ تا ۴ نمره می‌دهند. امتیازدهی بر اساس مقیاس ۴ تایی لیکرت است که نمرات بالاتر نمایانگر میزان بالاتر تردید در انتخاب تخصص بالینی است.

همچنین آزمون به صورت تحت شبکه با پایگاه داده SQL طراحی شده است و اطلاعات از طریق سایت اینترنتی تحت ویندوز جمع‌آوری می‌گردد.

منابع و کاربردها

منبع فارسی فرم، مقاله حدادگر و همکاران (۱۳۸۷) است که روانسنجی نسخه ایرانی آنرا بررسی کرده‌اند. کاربرد اصلی فرم در شناسایی ریشه‌های تردید در انتخاب رشته تخصصی بوده و برای پژوهش‌ها و ارزیابی‌های روانشناسی پزشکی به کار می‌رود.