بررسی رابطه میان برخی باورها، رفتارها، احساسات مذهبی و خود-فراروی با افسردگی و اضطراب در دانشجویان پزشکی دانشگاه تهران، سال 1382

بررسی رابطه میان باورها، رفتارها و احساسات مذهبی و خود-فراروی با افسردگی و اضطراب در دانشجویان پزشکی دانشگاه تهراننویسنده: ساسان واثقسال دفاع: 1383رشته تحصیلی: روانپزشکیخلاصه پژوهشاین مطالعه مقطعی با هدف بررسی رابطه بین برخی باورها، رفتارها و احساسات مذهبی و همچنین خود-فراروی به عنوان شاخص معنویت با علائم افسردگی و اضطراب در دانشجویان پزشکی دانشگاه تهران انجام شده است. در جامعه‌ای که دین و مذهب بخش مهمی از فرهنگ آن را تشکیل می‌دهد، شناخت تأثیرات احتمالی این عوامل بر بهداشت روان از اهمیت بالایی برخوردار است.افسردگی و اضطراب با استفاده از پیمانه‌های بک و خود-فراروی با ترجمه پرسشنامه سرشت و منش کلونینجر اندازه‌گیری شدند. پرسشنامه مذهبی طراحی شده ابعاد مختلف باورها، رفتارها و احساسات مذهبی را مورد سنجش قرار داد. نمونه پژوهش شامل 285 دانشجوی پزشکی بود که در سال 1382 به صورت داوطلبانه و ناشناس در تکمیل پرسشنامه‌ها مشارکت کردند.نتایج کلیدیهمبستگی‌ها عموماً ضعیف بودند (ضریب کمتر از 0.2).در تمامی متغیرها به جز خود-فراروی، همبستگی با افسردگی و اضطراب منفی بود، اما خود-فراروی با این علائم مثبت ارتباط داشت.همبستگی معنادار بین اضطراب و نمره کلی مذهبیت (p=0.017)، باورهای مذهبی (p=0.028)، جزیی‌نگری مذهبی (p=0.002) و خود-فراروی (p=0.002) مشاهده شد.در گروه‌های علامت‌دار، احساسات و باورهای مذهبی و نمره کلی مذهبیت به طور معناداری کمتر بود، همچنین جزیی‌نگری مذهبی در افراد مضطرب کمتر و خود-فراروی بیشتر بود.نتیجه‌گیرینتایج نشان می‌دهد که دین و مذهب نقشی مهم در زندگی افراد دارند و در پیشگیری یا کاهش افسردگی و اضطراب نقش حمایتی ایفا می‌کنند. تقریباً 76٪ از دانشجویان مذهب را در زندگی شخصی خود مهم می‌دانند. اگرچه مقایسه مستقیم با مطالعات پیشین دشوار است، این پژوهش با یافته‌های پیشین در خصوص نقش محافظتی دین هم‌راستا است. با این حال، نیاز به مطالعات گسترده‌تر برای شناخت سازوکارهای اثرات حمایتی دین وجود دارد.