بررسی شیوه‌های مقابله مذهبی و نگرش مذهبی در افراد مبتلا به بیماری غیرقابل علاج و قابل علاج در بیمارستان حضرت رسول اکرم و امام خمینی

بررسی شیوه‌های مقابله مذهبی و نگرش مذهبی در افراد مبتلا به بیماری غیرقابل علاج و قابل علاجنویسنده: مهرداد احمدیاندانشکده: دانشکده پزشکیسال تحصیلی: 1377استاد راهنما: دکتر جعفر بوالهریاین پژوهش به تحلیل شیوه‌های مقابله مذهبی، نگرش مذهبی و مهارت‌های مقابله‌ای در دو گروه از بیماران مبتلا به بیماری‌های قابل علاج و غیرقابل علاج پرداخته است. بیماری‌های غیرقابل علاج به عنوان بحرانی فردی باعث ایجاد استرس‌های روانی شدید در بیماران می‌شوند که این مطالعه به بررسی تأثیر این موضوع بر رفتارهای مقابله‌ای مذهبی و نگرش مذهبی بیماران می‌پردازد.نمونه تحقیق شامل 100 بیمار بستری در مجتمع‌های بیمارستانی حضرت رسول اکرم، امام خمینی، مرحوم دکتر شریعتی و فیروزگر بود که به دو گروه 50 نفره از بیماران غیرقابل علاج و قابل علاج تقسیم شدند. این دو گروه از لحاظ جنسیت، سن و میزان تحصیلات همسان شدند.یافته‌های کلیدی:بیماران مبتلا به بیماری غیرقابل علاج در مقابله مذهبی و مقابله با استرس نمرات بالاتری کسب کردند و اعتقاد به خداوند در این گروه بیشتر بود.تفاوت معناداری بین مقابله مذهبی مردان و زنان مبتلا به بیماری غیرقابل علاج مشاهده نشد.نگرش مذهبی بیماران غیرقابل علاج بالاتر و مذهب درونی آنها قوی‌تر بود.نگرش مذهبی زنان دو گروه اختلاف معناداری نداشت ولی مردان غیرقابل علاج نگرش مذهبی بالاتری داشتند.افراد مبتلا به بیماری غیرقابل علاج کمتر از راهبرد مقابله متمرکز بر فعالیت استفاده کردند.در مقابله متمرکز بر هیجان و میزان مقابله مفید و غیرمفید بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت.این نتایج نشان‌دهنده اهمیت مولفه‌های مذهبی در مقابله با استرس بیماران مبتلا به بیماری‌های غیرقابل علاج است و می‌تواند به توسعه رویکردهای حمایتی در درمان‌های روانی-اجتماعی این گروه‌ها کمک نماید.