رابطه بین هوش، نگرش‌های مذهبی و رویدادهای زندگی با سالمندی موفق در شهر شهرکرد

رابطه بین هوش، نگرش‌های مذهبی و رویدادهای زندگی با سالمندی موفق در شهر شهرکرد نویسنده عبدالله معتمدی شلمزاری رشته روانشناسی سال دفاع 1381 استاد راهنما دکتر جواد اژه‌ای اساتید مشاور دکتر علیرضا کیامنش، دکتر پرویز آزاد فلاح چکیده این تحقیق به مطالعه عوامل موثر بر سالمندی موفق در سالمندان شهر شهرکرد می‌پردازد تا نشان دهد ضعف، پیری، اغتشاش ذهنی و بیماری آلزایمر پیامدهای اجتناب‌ناپذیر پیری نیستند و کیفیت زندگی نقش کلیدی در این موضوع دارد. نمونه ای شامل ۲۰۰ سالمند به صورت تصادفی انتخاب شده و در دو مرحله مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله اول، سالمندان موفق و غیر موفق تفکیک شده و ویژگی‌های کلی جمع‌آوری و تحلیل شد. در مرحله دوم، ۶۲ سالمند موفق و غیر موفق از نظر اهداف و فرضیات تحقیق به طور عمیق مطالعه شدند. ابزارهای اندازه‌گیری پرسشنامه محقق ساخته پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ و ولیامز، ۱۹۸۸) مقیاس رضایتمندی از زندگی (دینر، ۱۹۸۴) ترسیم روند زندگی (تاکینن، ۱۹۹۸) مقیاس رویدادهای زندگی (هولمز و راهه، ۱۹۶۷) آزمون جهت‌گیری مذهبی (بهرامی احسان، ۱۳۷۸) روش تحلیل داده‌ها داده‌ها با روش‌های آماری متنوعی شامل تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه با تکنیک Enter، آزمون‌های t، F، آزمون تعقیبی توکی، ماتریس همبستگی و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج کلیدی سالمندان موفق گرایش بیشتری به مذهب دارند. نگرش مذهبی اطرافیان تأثیر معناداری بر سالمندی موفق ندارد. سالمندان موفق و غیر موفق در تعداد و میزان رویدادهای زندگی تفاوتی نداشتند، اما سالمندان غیر موفق این تجارب را منفی‌تر ارزیابی کردند. سالمندان موفق زندگی پرفراز و نشیب‌تری را تجربه کرده‌اند. سالمندان موفق هوش بالاتری نسبت به سالمندان غیر موفق دارند.