رابطه بین هوش، نگرش‌های مذهبی و رویدادهای زندگی با سالمندی موفق در شهر شهرکرد

رابطه بین هوش، نگرش‌های مذهبی و رویدادهای زندگی با سالمندی موفق در شهر شهرکردنویسنده: عبدالله معتمدی شلمزاریسال دفاع: 1381این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر سالمندی موفق در شهر شهرکرد پرداخته است. هدف اصلی مطالعه‌شناسایی ویژگی‌ها، زمینه‌ها و اصولی است که سالمندی را با احساس رضایتمندی و موفقیت همراه می‌سازد. بر مبنای این رویکرد، سالمندی موفق به معنای داشتن احساس رضایت نسبت به دوران سالمندی تعریف شده است.جامعه آماری این تحقیق را سالمندان شهر شهرکرد تشکیل دادند که نمونه‌ای 200 نفری به شکل تصادفی انتخاب شدند و در دو مرحله مورد مطالعه قرار گرفتند. در مرحله نخست، سالمندان موفق از غیر موفق تفکیک شده و مشخصات کلی آنها جمع‌آوری گردید. در مرحله دوم، 62 نفر از سالمندان موفق و غیر موفق به طور عمیق‌تر و با توجه به اهداف تحقیق بررسی شدند.ابزارهای مورد استفاده در تحقیق عبارت بودند از:پرسشنامه محقق ساختهپرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ و ولیامز، 1988)مقیاس رضایتمندی از زندگی (دینر، 1984)ترسیم روند زندگی (تاکینن، 1998)مقیاس رویدادهای زندگی (هولمز و راهه، 1967)آزمون جهت‌گیری مذهبی (بهرامی احسان، 1378)داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری مختلفی از جمله تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه، آزمون t و F، آزمون تعقیبی توکی، ماتریس همبستگی و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند.مهم‌ترین نتایج تحقیق نشان داد سالمندان موفق نسبت به سالمندان غیر موفق گرایش بیشتری به مذهب داشته‌اند، اما نگرش مذهبی اطرافیان اثری معنادار بر سالمندی موفق نداشته است. همچنین، تفاوت معناداری در تعداد یا میزان رویدادهای زندگی بین دو گروه مشاهده نشد؛ اما سالمندان غیر موفق این رویدادها را منفی‌تر ارزیابی کرده و تأثیر نامطلوبی بر زندگی خود احساس کردند. یافته‌ها نشان داد سالمندان موفق زندگی پر تلاطمی داشتند که فرضیه مرتبط با این موضوع را تأیید می‌کند. علاوه بر این، سالمندان موفق دارای هوش بالاتری نسبت به سالمندان غیر موفق بودند که این فرضیه نیز تأیید شد.استاد راهنما: دکتر جواد اژه‌ایاستاد مشاور: دکتر علیرضا کیامنش و دکتر پرویز آزاد فلاحموضوع: روانشناسی سالمندیزبان تحقیق: فارسی