فرم اصلی

فرم اصلی آزمون حرکتی – دیداری بندرگشتالت

فرم اصلی بخشی از آزمون حرکتی – دیداری بندرگشتالت است که برای ارزیابی اختلالات شناختی و هیجانی طراحی شده است. این آزمون متشکل از 9 کارت شامل اشکال هندسی گوناگون است که به‌طور فردی و پشت‌سرهم به آزمودنی ارائه می‌شود.

ویژگی‌های روان‌سنجی فرم

• روایی همزمان: این آزمون قادر است افراد با اختلالات ارگانیک را از سالم و روانپریش تفکیک کند، که این ویژگی در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است.
• پایایی بازآزمایی: پایایی با ضریب 0.70 گزارش شده است (آناستازی، 1974).

روش اجرا و نمره‌دهی

آزمون به صورت فردی اجرا می‌شود، گرچه نمونه‌هایی از اجرای گروهی نیز وجود دارد. نوع دیگری از اجرا نیز از طریق تاکسی‌سکوپ انجام می‌شود. کارت‌ها به ترتیب پشت سر هم ارائه می‌گردند.

نظام‌های نمره‌دهی متعدد برای این آزمون وجود دارد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• پاسکال ساتل (1951)
• پیک-کانست (1951)
• هانت-بریسکین (1960)
• هین (1964)
• لکنر و کوپتیز
• کوپر-بارنز (1966)
• پوکر (1976)

سیستم نمره‌دهی کوپیتز مخصوص کودکان 5 تا 10 سال طراحی شده و نمره‌گذاری به شکل صفر و یک برای خطاهای مشخص انجام می‌شود.

کاربردها

این آزمون ارزش قابل توجهی در:

• ارزیابی هوش و اختلالات شناختی
• تشخیص موارد ارگانیک از آسیب‌های دیگر
• تشخیص بیماری‌های روانی
• پیش‌بینی موفقیت تحصیلی در کودکان پیش‌دبستانی
• بررسی مشکلات یادگیری در بزرگسالان

ایفا می‌کند و کاربردهای وسیعی در حوزه علوم شناختی و روانشناسی دارد.