فرم اصلی

فرم اصلی مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر

این فرم اصلی بخشی از مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر است که توسط هارتر (1981) طراحی شده است. این فرم شامل 33 سوال است که به دو بخش انگیزش درونی (17 سوال) و انگیزش بیرونی (16 سوال) تقسیم می‌شود. مخاطب به هر سوال بر اساس مقیاس لیکرت پنج درجه‌ای از 1 (هیچ وقت) تا 5 (تقریباً همیشه) پاسخ می‌دهد.

ویژگی‌های مقیاس

• دو قطب اصلی انگیزش درونی و انگیزش بیرونی را می‌سنجد.
• ابعاد انگیزش درونی: ترجیح مسائل چالش‌انگیز، تمرکز بر کنجکاوی، تمایل به تسلط مستقلانه.
• ابعاد انگیزش بیرونی: ترجیح کار آسان، تمرکز بر رضایت معلم و کسب نمره، وابستگی به قضاوت معلم.
• روش اجرا: قلم و کاغذی.
• روش نمره‌دهی: طیف پنج درجه لیکرت.

روایی

مقیاس از جمله فرم اصلی آن از روایی ظاهری، سازه، محتوا، پیش‌بین و همزمان برخوردار است.

از نظر روایی سازه، تحلیل عوامل انجام شده توسط لیپر و همکاران (2005) با استفاده از مدل اصلاح شده هارتر نشان داد که این مقیاس برای انگیزش درونی راه حل تک عاملی مناسبی است و بارهای عاملی هر سوال بالای 0.40 بوده است.

پایایی

پایایی فرم اصلی توسط هارتر در نمونه 3000 نفری با آزمون کودر ریچاردسون برابر با 0.78 گزارش شده است.

همچنین، بازآزمایی با فاصله 6 هفته روی 208 آزمودنی، همبستگی مثبت بالایی بین دو اجرای آزمون نشان داد (لیپر و همکاران، 2005).

در مطالعه‌ای دیگر، ضرایب آلفای کرونباخ برای زیرمقیاس‌های انگیزشی این فرم بین 0.68 تا 0.73 گزارش شده است (شاخر و فیشر، 1994).

• از دیگر معیارهای پایایی این فرم عبارتند از: اسپیرمن براون، تنصیف، و فرم‌های موازی.

کاربرد و اهمیت

مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر به طور گسترده برای سنجش میزان و نوع انگیزش دانش‌آموزان در محیط کلاس به‌کار می‌رود. این فرم به بررسی نحوه برانگیختگی رفتارهای تحصیلی بر پایه علاقه، کنجکاوی، و همچنین انگیزه‌های بیرونی مانند کسب تایید و نمره می‌پردازد.

منبع و ارجاعات

این فرم برگرفته از مقیاس اصلی هارتر (1981) است:

Harter S, (1981). A new self-report scale of intrinsic versus extrinsic orientation in classroom: Motivational and informational components, Developmental Psychology, Vol. 17(3), 300-312.

همچنین بررسی‌های روایی و پایایی در مطالعات فارسی‌زبان (بحرانی، 1388) و دیگر پژوهش‌ها تاثیرگذار بوده است.