فرم اصلی

همبستگی های هر ماده با کل مقیاس از یک مقدار پایین 36% (بی خوابی اولیه) تا یک مقدار بالا67% (تداخل در کارکرد) با میانگین 54% متفاوت بود(بستین و همکاران، 2001). Bastin, C. H., Vallieres, A., Morin, C. M. (2001). Validation of the Insomnia Severity Index as an outcome measure for insomnia research. Sleep medicine, 2, 297-307.

در رابطه با اعتبار محتوا تحلیل مولفه ای به سه عامل انجامید که به صورت تجربی اثر، شدت و رضایت نام گرفتند. علی رغم مقداری همپوشانی میان این ماده ها این یافته ها حمایت تجربی برای اعتبار محتوایی ISI فراهم می کنند، بطوریکه این مولفه ها معیارهای اصلی تشخیصی بی خوابی را در بر می گیرند (مورین، 1993). Morin, C. M., Stone, J., Trinkle, D., Mercer, J., & Remsberg, S. (1993). Dysfunctional beliefs and attitudes about sleep among older adults with and without insomnia complaints. Psychology and aging, 8, 463- 467.

در رابطه با اعتبار پیش بین درجه بندیهای متخصص بالینی نمره کلی آزمون بیمار را بهتر از ابزارهای اندازه گیری روزانه خواب و پلی سومنوگرافی در خط پایه پیش بینی کرد (بستین و همکاران، 2001). Bastin, C. H., Vallieres, A., Morin, C. M. (2001). Validation of the Insomnia Severity Index as an outcome measure for insomnia research. Sleep medicine, 2, 297-307.

همبستگی ها بین نسخه بیمار و متخصص بالینی از ISI در هر دو دوره ارزیابی همگی معنادار بودند. به علاوه همبستگی ها بین نسخه های بیمار و فرد مهم از ISI نیز در هر دو دوره ارزیابی معنادار بودند. Bastin, C. H., Vallieres, A., Morin, C. M. (2001). Validation of the Insomnia Severity Index as an outcome measure for insomnia research. Sleep medicine, 2, 297-307.

در مطالعه اول همسانی درونی برای بیماران بالینی حاضر در یک مرکز اختلال خواب با شکایت از بی خوابی 74% بود.همسانی درونی ISI با ضریب آلفای کرونباخ تخمین زده شد. ضریب های همسانی درونی از 76/0 در خط پایه تا 78/0 در پیگیری بسیار ثابت باقی ماند(بستین و همکاران، 2001). Bastin, C. H., Vallieres, A., Morin, C. M. (2001). Validation of the Insomnia Severity Index as an outcome measure for insomnia research. Sleep medicine, 2, 297-307.