فرم اصلی مقیاس سازگاری اجتماعی (SAS)
فرم اصلی این پرسشنامه که مبتنی بر مقیاس سازگاری اجتماعی طراحی شده است، ابزاری معتبر و قابل اعتماد برای ارزیابی سازگاری اجتماعی در بیماران و افراد سالم میباشد. این فرم در پژوهشهای مختلف به منظور سنجش کارآمدی درمانهای دارویی و رواندرمانی بیماران افسرده مورد استفاده قرار گرفته است.
ویژگیهای فرم اصلی
- پرسشها: 54 سوال که بسته به وضعیت پاسخدهنده به 42 سوال پاسخ داده میشود.
- شامل 6 حوزه نقشی و 5 بعد از سازگاری اجتماعی است:
- حوزه کاری (سوالات 1 تا 18)
- فعالیتهای اجتماعی و اوقات فراغت (سوالات 19 تا 29)
- روابط با خانواده گسترده (سوالات 30 تا 37)
- نقشهای همسری (سوالات 38 تا 46)
- نقشهای والدی (سوالات 47 تا 50)
- عضویت در واحد خانواده (سوالات 51 تا 54)
- روش اجرا: خودسنجی به صورت قلم و کاغذی
- روش نمرهگذاری: محاسبه نمره میانگین و نمره کل هر زیرمقیاس. نمره بالاتر نشاندهنده سازگاری اجتماعی پایینتر است.
روایی فرم
این پرسشنامه از نظر روایی دارای شاخصهای زیر است:
- روایی ظاهری
- روایی سازه
- روایی محتوا
- روایی پیشبین
- روایی همزمان
در بررسی روایی محتوا، توافق بین ارزیابها برای نسخه مصاحبه در 31 بیمار به طور متوسط 83% بوده است. همچنین، گزارشها نشان میدهد مقیاس سازگاری اجتماعی روایی همزمان مناسبی دارد؛ به عنوان مثال همبستگی 0.74 بین نمرات خودسنجی و ارزیابیهای همسران یا دیگران، و همبستگی 0.70 بین نمرات بیمار و ارزیابیهای مصاحبهگر بیانگر این نکته است.
پایایی فرم
شاخصهای پایایی گزارش شده برای این مقیاس عبارتاند از:
- اسپیرمن براون
- کودر-ریچاردسون
- بازآزمایی (پایداری زمانی)
- آلفای کرونباخ
- فرمهای موازی
- تنصیف
ضریب آلفای کرونباخ این پرسشنامه در نسخه خودسنجی در پژوهشی ژاپنی 0.73 گزارش شده است. ضریب بازآزمایی نیز به طور متوسط 0.80 میباشد که نشاندهنده پایایی قابل قبول آزمون است. برخی مطالعات ضریب آلفایی برابر با 0.47 نیز گزارش کردهاند.
کاربردها
این فرم در ارزیابی اثر درمان دارویی و روان درمانی بیماران افسرده و همچنین مطالعه سازگاری اجتماعی در جمعیت سالم کاربرد گسترده دارد.