مقیاس سازگاری اجتماعی (SAS)
مقیاس سازگاری اجتماعی (SAS) که توسط پی کل و ویسمن (Paykel & Weissman) در سال 1999 ارائه شده است، ابزاری معتبر برای ارزیابی سطح سازگاری اجتماعی افراد در حوزههای مختلف زندگی میباشد. این مقیاس شامل 54 سوال است که بر اساس شرایط پاسخدهنده، به 42 سوال پاسخ داده میشود و سازگاری اجتماعی وی را در ابعاد متنوعی بررسی میکند.
ساختار و بعدهای مقیاس
مقیاس SAS دو بعد مجزا را نمایش میدهد که شامل شش حوزه نقشی و پنج بعد سازگاری است. این حوزهها به شرح زیر تفکیک شدهاند:
- حوزه کاری: شامل وضعیت فرد به عنوان کارمند، خانم خانهدار یا دانشجو (سوالات 1 تا 18)
- فعالیتهای اجتماعی و اوقات فراغت: (سوالات 19 تا 29)
- روابط با خانواده گسترده: (سوالات 30 تا 37)
- نقشهای همسری: (سوالات 38 تا 46)
- نقشهای والدی: (سوالات 47 تا 50)
- عضو واحد خانواده: (سوالات 51 تا 54)
روش اجرا
این مقیاس به صورت خودسنجی کاغذی و قلمی اجرا میشود که پاسخدهنده به سوالات مربوط به حوزههای نقش خود پاسخ میدهد.
روش نمرهگذاری
42 سوال مرتبط با شش حوزه مورد ارزیابی قرار میگیرند. پاسخها بر اساس دو روش نمرهگذاری صورت میگیرد:
- محاسبه نمره میانگین برای هر زیرمقیاس
- محاسبه نمره کل کلی مقیاس
نمرههای بالا در هر زیرمقیاس بیانگر سازگاری اجتماعی پایین در آن حوزه است و نمره کل بالا نشاندهنده سازگاری اجتماعی نامطلوب کلی میباشد.
کاربردها
مقیاس SAS غالباً برای ارزیابی درمان دارویی و روان درمانی بیماران افسرده به کار میرود و در حال حاضر برای سنجش سازگاری اجتماعی بیماران و افراد سالم به صورت گسترده استفاده میشود.
کلیدواژگان مرتبط
سازگاری - اجتماع - SAS