فرم ترجمه شده - بررسی و اعتبارسنجی
این فرم ترجمه شده بر اساس مقیاس رشد اجتماعی واینلند توسعه یافته است که نخستین بار در سال ۱۹۵۳ توسط ادگار ا. دال تهیه و در ۱۹۶۵ بازنگری شده است. این پرسشنامه، وسیلهای معتبر برای سنجش رشد اجتماعی، مسئولیتپذیری فردی و توجه به نیازهای شخصی کودکان است.
ویژگیهای آزمون واینلند
- شامل ۱۱۷ سوال در ۸ حوزه مختلف است: خودیاری عمومی، خودیاری در غذاخوردن، خودیاری در لباس پوشیدن، خودرهبری، اشتغال، ارتباط با دیگران، تحرک بدنی و اجتماعی شدن.
- اجرای فردی آزمون و کسب نمره خام که با تقسیم سن اجتماعی (SA) بر سن تقویمی و ضرب در ۱۰۰ به بهره اجتماعی تبدیل میشود.
- کاربرد اصلی آزمون بررسی رشد اجتماعی کودکان و اندازهگیری میزان مسئولیتپذیری و نیازهای شخصی آنها است.
روایی و پایایی فرم ترجمه شده
روایی آزمون:
مطابق پژوهش بقولی (۱۳۷۶)، این مقیاس بر روی ۵۰ کودک عقبمانده ذهنی ۶ تا ۱۰ سال و ۱۱ ماه اجرا شده است. میانگین نمرات آنها با گروه بهنجار مقایسه گردیده که نشاندهنده وجود تفاوت معنادار در سطح ۰.۰۱ است. همچنین نتایج حاکی از تفاوت قائل شدن مطلوب میان افراد عقبمانده و بهنجار است.
روایی ساختاری: پژوهش قامت بلند (۱۳۷۶) پیشرفت رشدی نمرات در گروههای سنی مختلف و تفاوت معنادار نمرات بین ۵۰ آزمودنی عقبمانده ذهنی و ۵۰ آزمودنی بهنجار را بیانگر روایی ساختار مادههای مقیاس دانسته است.
پایایی آزمون:
- بازآزمایی: ضرایب پایایی به روش بازآزمایی توسط قامت بلند (۱۳۷۶) بین ۰.۸۵ تا ۰.۹۰ گزارش شده است که مطلوب ارزیابی میشود.
- در پژوهش زامیاد و همکاران (۱۳۷۵) ضریب پایایی ۰.۹۷ گزارش شده است.
- همچنین اخوان تفتی و موسوی (۱۳۸۶) پایایی آزمون در حدود ۰.۹۲ اعلام کردهاند.
ارجاعات و منابع مهم
تمام دادههای فرم ترجمه شده بر اساس پژوهشهای معتبر داخلی و پایاننامههای کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی ایران و مقالات منتشر شده در مجلات تخصصی روانشناسی است که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- زامیاد، عباس و همکاران، ۱۳۷۵
- قامت بلند، حمیدرضا، ۱۳۷۶
- بقولی، حسین، ۱۳۷۶
- اخوان تفتی، مهناز و موسوی، سیدفاطمه، ۱۳۸۶
کاربردهای عملی پرسشنامه
این فرم ابزاری مناسب برای متخصصان روانشناسی، آموزش و مراکز بهداشتی و پژوهشی میباشد تا بتوانند با استفاده از آن به بررسی رشد اجتماعی کودکان و نوجوانان بپردازند و میزان مسئولیتپذیری و آمادگی عملکرد اجتماعی آنها را ارزیابی کنند.