فرم اصلی

همبستگی معنی دار این مقیاس با بسیاری از ابزارهای سنجش انگیزش حاکی از اعتبار مطلوب این آزمون است. برای مثال این مقیاس با مقیاس جهت گیری علی دسی و ریان (1985) همبستگی دارد. همچنین بین مقیاس کنجکاوی شناختی بزرگسالان با زیر مقیاس انگیزش درونی همبستگی معنی داری مشاهده شد (آمابایل و همکاران، 1994). Teresa M. Amabile, Karl G. Hill, Beth A. Hennessey, and Elizabeth M. Tighe, The Work Preference Inventory: Assessing Intrinsic and Extrinsic Motivational Orientations. Journal of Personality and Social Psychology 1994, Vol.66, No.5, 950-967.

پایایی حاصل از روش آزمون- بازآزمون نیز برای زیر مقیاس انگیزش درونی در فاصله زمانی 12 ماهه 79/0، در فاصله زمانی 24 ماهه 76/0، در فاصله زمانی30 ماهه 74/0، در فاصله زمانی 42 ماهه 78/0 و در فاصله زمانی 54 ماه 73/0 بوده است(آمابایل و همکاران، 1994). Teresa M. Amabile, Karl G. Hill, Beth A. Hennessey, and Elizabeth M. Tighe, The Work Preference Inventory: Assessing Intrinsic and Extrinsic Motivational Orientations. Journal of Personality and Social Psychology 1994, Vol.66, No.5, 950-967.

ضریب آلفای کرونباخ در پژوهش اولیه که بر روی نمونه ای متشکل از 1323 بزرگسال اجرا شده بود برای زیر مقیاس انگیزش درونی 79/0 و زیر مقیاس انگیزش بیرونی 78/0 گزارش شده است(آمابایل و همکاران، 1994). Teresa M. Amabile, Karl G. Hill, Beth A. Hennessey, and Elizabeth M. Tighe, The Work Preference Inventory: Assessing Intrinsic and Extrinsic Motivational Orientations. Journal of Personality and Social Psychology 1994, Vol.66, No.5, 950-967.