آزمون معبد دارای 25 ماده است که عمل به باورهای دینی را اندازه میگیرد. مواد آزمون در چهار حوزه عمل به واجبات عمل به مستحبات، فعالیتهای مذهبی (عضویت در گروههای مذهبی و.. . ) و در نظر گرفتن مذهب در تصمیم گیریها و انتخابهای زندگی قرار دارد. سوالات آزمون با توجه به رفتارهای دینی رایج در جوانان متدین به اسلام انتخاب شده است. هر سوال پنج گزینه دارد که از صفر تا چهار نمرهگذاری میشود. بدین ترتیب کمترین نمره کل صفر به معنی عمل نکردن به هیچ یک از باورهای دینی و بیشترین نمره صد (100) نشان دهنده عمل به همه باورهای دینی به حساب میآید. آزمون معبد با 894 دانشجو (621 دختر و 273پسر) و53 جوان زندانی (25دختر و 28پسر) جمعاً 947 نفراجرا شده است. برای بدست آوردن ویژگیهای روان سنجی آزمون و نیز رابطه عمل به باورهای دینی با ویژگیهای شخصیت و سلامت روان، فرم 90 سوالی آزمون EPQ، پرسشنامه SCL-90 و چک لیست بهداشت روانی MHC (پرآمووکومار، 1992) نیز با مطالعه آزمون معبد به آزمودنیها داده شده است. نتایج: الف) ویژگیهای روان سنجی - پایایی (Reliability) * از طریق باز آزمایی (Retest) 76% * از طریق دو نیمه کردن (Split) 91% ضریب α کرونباخ 94% - اعتبار (Validity) آزمون دارای اعتبار محتوا (صوری و منطقی) بالاست، اعتبار وابسته به ملاک آن از طریق مقایسه افراد مذهبی و غیر مذهبی (دستهبندی همسالان، دستهبندی مربیان و تفاوت نمرههای رندانیان با جوانان مذهبی) با ضریب اعتبار 84%-78% و اعتبار سازه (تفاوت ویژگیهای شخصیتی در آزمونEPQ با توجه به پژوهشهای انجام شده در این زمینه (P
چکیده فارسی
لباس پوشيدن از شئونات انسان و وجه تمايز شخصيت او با ساير جانداران است،پديدهای که از زمان پيدايش انسان سابقه و به قدر پهنه زمين گسترش دارد. پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسی ميزان سلامت روان در دو گروه پوشش چادر و مانتو، عملکرد مذهبی بالا و پايين بپردازد. روش: نمونه مورد مطالعه شامل 240 نفر (120 نفر چادر، 120 نفر مانتو) از دانشجويان دانشگاههای دولتی شهر تهران که به روش تصادفی انتخاب شدند. از طريق پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) و آزمون مذهبی معبد، اطلاعات جمع آوری و توسط روش آماری مقايسه ميانگين دو گروه مستقل، (t-test) مورد بررسی قرار گرفت. يافتهها: بررسی سلامت روان در دو گروه چادر و مانتو، ميانگين سلامت روان گروه چادر را نسبت به گروه مانتو بالاتر وبهتر نشان داد. افراد با عملکرد مذهبی بالا هم ميانگين سلامت روان بالاتری نسبت به افراد با عملکرد مذهبی پايين نشان دادند.در بررسی سلامت روان دو گروه پوشش چادر و مانتو با عملکرد مذهبی پايين باز هم گروه پوشش چادر سلامت روان بالاتری را نسبت به گروه مانتو نشان داد ولی در عملکرد مذهبی بالا، بين سلامت روان اين دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشده که با احتمال زياد پيش بينی میشود، گروه مانتو همراه با بالا بودن سطح عملکرد مذهبی دارای پوشش مناسب مانتو بوده است، زيرا نمونهگيری به طور تصادفی در طبقه مانتو انجام شده است. نتيجهگيری: به طور کلی نتايج پژوهش حاضر بر آن است که داشتن پوشش مناسب به طوری که استتار بدن را موجب شود (شکل و فرم بدن مشخص نباشد) در زنان، باسلامت روان آنان رايطه مثبت دارد، همچنين وجود باورهای مذهبی که طی تحقيقات زيادی به اثبات رسيده در سلامت روان اثر گستردهای دارد. با اين حال يافتههای اين پژوهش داشتن پوشش مناسب و عملکرد مذهبی از دو جهت علمی و دينی برای ارتقاء سطح سلامت روانی و جسمی فرد و جامعه مؤثر تلقی میکند.
نویسندگان
وحیده دهاقین، علی سلیمانی
موضوع
|
کلیدواژههای فارسی
سلامت روان، پوشش، عملکرد مذهبی، دانشجو، دختر