آزمون معبد دارای 25 ماده است که عمل به باورهای دینی را اندازه میگیرد. مواد آزمون در چهار حوزه عمل به واجبات عمل به مستحبات، فعالیتهای مذهبی (عضویت در گروههای مذهبی و.. . ) و در نظر گرفتن مذهب در تصمیم گیریها و انتخابهای زندگی قرار دارد. سوالات آزمون با توجه به رفتارهای دینی رایج در جوانان متدین به اسلام انتخاب شده است. هر سوال پنج گزینه دارد که از صفر تا چهار نمرهگذاری میشود. بدین ترتیب کمترین نمره کل صفر به معنی عمل نکردن به هیچ یک از باورهای دینی و بیشترین نمره صد (100) نشان دهنده عمل به همه باورهای دینی به حساب میآید. آزمون معبد با 894 دانشجو (621 دختر و 273پسر) و53 جوان زندانی (25دختر و 28پسر) جمعاً 947 نفراجرا شده است. برای بدست آوردن ویژگیهای روان سنجی آزمون و نیز رابطه عمل به باورهای دینی با ویژگیهای شخصیت و سلامت روان، فرم 90 سوالی آزمون EPQ، پرسشنامه SCL-90 و چک لیست بهداشت روانی MHC (پرآمووکومار، 1992) نیز با مطالعه آزمون معبد به آزمودنیها داده شده است. نتایج: الف) ویژگیهای روان سنجی - پایایی (Reliability) * از طریق باز آزمایی (Retest) 76% * از طریق دو نیمه کردن (Split) 91% ضریب α کرونباخ 94% - اعتبار (Validity) آزمون دارای اعتبار محتوا (صوری و منطقی) بالاست، اعتبار وابسته به ملاک آن از طریق مقایسه افراد مذهبی و غیر مذهبی (دستهبندی همسالان، دستهبندی مربیان و تفاوت نمرههای رندانیان با جوانان مذهبی) با ضریب اعتبار 84%-78% و اعتبار سازه (تفاوت ویژگیهای شخصیتی در آزمونEPQ با توجه به پژوهشهای انجام شده در این زمینه (P
بررسی رابطه بین نگرش مذهبی، مهارتهای مقابله و سلامت روان در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین نگرش مذهبی، پاسخهای مقابله و سلامت روان در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۳۰۰ دانشجو بود که از میان آنها ۲۰۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق شامل چهار آزمون بودند: الف) آزمون مقابله مذهبی ساخته شده توسط پژوهشگران، ب) آزمون سلامت عمومی GHQ-28 (گلدبرگ و هیلر، ۱۹۷۲)، ج) آزمون نگرش سنج مذهب (گلریز و براهنی، ۱۳۵۳) و د) آزمون پاسخهای مقابله (بیلینگز و موس، ۱۹۸۱).
روشهای آماری به کار رفته شامل ضریب همبستگی پیرسون و آزمون خی دو بود. نتایج حاکی از رابطه معناداری بین نگرش مذهبی و متغیرهای سن و جنس بود؛ اما این رابطه با رشته تحصیلی و وضعیت تأهل مشاهده نشد.
همبستگی نگرش مذهبی با سلامت روان در ابعاد افسردگی (-۰.۶۵)، کارکرد اجتماعی (-۰.۶۳)، اضطراب (-۰.۷۰) و علائم جسمانی (-۰.۶۴) نشاندهنده ارتباط قوی میان نگرش مذهبی و سلامت روان است. همچنین، در آزمودنیهایی با نمره GHQ بالاتر از ۲۲، همبستگی مثبت ۰.۴۲ و در نمرات کمتر از ۲۲، همبستگی منفی -۰.۷۱ مشاهده شد که نشان میدهد افراد دارای نگرش مذهبی قویتر دارای سلامت روان بهتر هستند.
در ادامه، نمرات آزمون نگرش مذهبی به سطوح مختلف از صفر تا ۵ تقسیمبندی و ارتباط نگرش مذهبی با سلامت روان در هر سطح بررسی شد. یافتهها نشان داد هرچه میزان نگرش مذهبی در فرد بالاتر باشد، همبستگی بین نگرش مذهبی و سلامت روان افزایش مییابد؛ اما پس از نمره ۳.۷۵ این همبستگی کاهش یافته و معنای آماری خود را از دست میدهد.
همچنین بررسی همبستگی بین نگرش مذهبی و روشهای مقابله نشان داد ضریب همبستگی ۰.۷۶ است. از کل شرکتکنندگان، ۶۵٪ در مواجهه با استرسهای شدید از مقابله مذهبی و ۳۵٪ از مقابله غیرمذهبی بهره جستهاند. رایجترین روش مقابله مذهبی، توکل و استعانت از خداوند و کمکاربردترین آن طلب مغفرت از خداوند بوده است.
در نهایت، افراد با نگرش مذهبی بالاتر بیشتر از روش مقابله متمرکز بر هیجان نسبت به مقابله متمرکز بر مسئله استفاده کردند، هرچند این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود.
توجه: آزمون GHQ به منظور سنجش وضعیت عدم سلامتی طراحی شده است؛ لذا همبستگی منفی بین نگرش مذهبی و نمرات GHQ مشاهده میشود؛ یعنی هرچه باورهای مذهبی قویتر باشد، نمره GHQ کمتر است و بالعکس.