آزمون معبد دارای 25 ماده است که عمل به باورهای دینی را اندازه میگیرد. مواد آزمون در چهار حوزه عمل به واجبات عمل به مستحبات، فعالیتهای مذهبی (عضویت در گروههای مذهبی و.. . ) و در نظر گرفتن مذهب در تصمیم گیریها و انتخابهای زندگی قرار دارد. سوالات آزمون با توجه به رفتارهای دینی رایج در جوانان متدین به اسلام انتخاب شده است. هر سوال پنج گزینه دارد که از صفر تا چهار نمرهگذاری میشود. بدین ترتیب کمترین نمره کل صفر به معنی عمل نکردن به هیچ یک از باورهای دینی و بیشترین نمره صد (100) نشان دهنده عمل به همه باورهای دینی به حساب میآید. آزمون معبد با 894 دانشجو (621 دختر و 273پسر) و53 جوان زندانی (25دختر و 28پسر) جمعاً 947 نفراجرا شده است. برای بدست آوردن ویژگیهای روان سنجی آزمون و نیز رابطه عمل به باورهای دینی با ویژگیهای شخصیت و سلامت روان، فرم 90 سوالی آزمون EPQ، پرسشنامه SCL-90 و چک لیست بهداشت روانی MHC (پرآمووکومار، 1992) نیز با مطالعه آزمون معبد به آزمودنیها داده شده است. نتایج: الف) ویژگیهای روان سنجی - پایایی (Reliability) * از طریق باز آزمایی (Retest) 76% * از طریق دو نیمه کردن (Split) 91% ضریب α کرونباخ 94% - اعتبار (Validity) آزمون دارای اعتبار محتوا (صوری و منطقی) بالاست، اعتبار وابسته به ملاک آن از طریق مقایسه افراد مذهبی و غیر مذهبی (دستهبندی همسالان، دستهبندی مربیان و تفاوت نمرههای رندانیان با جوانان مذهبی) با ضریب اعتبار 84%-78% و اعتبار سازه (تفاوت ویژگیهای شخصیتی در آزمونEPQ با توجه به پژوهشهای انجام شده در این زمینه (P
رابطه دینداری و رواندرستی در ایرانیان مقیم کانادا
این پژوهش به بررسی ارتباط بین دینداری و رواندرستی در جمعیت ایرانیان مقیم کانادا میپردازد. هدف اصلی تحقیق تعیین وجود رابطه میان دینداری و مولفههای رواندرستی شامل رضامندی، خشنودی و نبود افسردگی است. در این راستا، برای نخستین بار «آزمون سنجش دینداری فرد مسلمان» طراحی و مورد استفاده قرار گرفت. پیش از اجرای اصلی، پایایی آزمون با شرکت ۵۰ دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی ارزیابی شده و ضریب آلفای کرونباخ آن ۰٫۹۲ بهدست آمد.
جامعه آماری مطالعه شامل بیش از صد هزار ایرانی مقیم کانادا است که نمونهای ۶۵۰ نفری از شهرهای اتاوا، مونترال، کالگری، ونکوور و چند شهر دیگر انتخاب شدند. از این تعداد، ۲۰۱ نفر پرسشنامهها را به صورت کامل پاسخ دادند. شرکتکنندگان بالای ۲۰ سال و مهاجر بودند. دادهها از طریق پرسشنامه و مصاحبه گردآوری شدند.
نتایج نشان داد که میان دینداری و رواندرستی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین دینداری با رضامندی و خشنودی که از مولفههای رواندرستی محسوب میشوند نیز همبستگی مثبت و معنادار داشت، در حالی که با افسردگی همبستگی منفی و معنیداری نشان داد. تفاوت معناداری در میزان دینداری بین زنان و مردان و همچنین بین افراد متأهل و مجرد مشاهده نشد. همچنین میان سطح تحصیلات با رضامندی، دینداری و سطح افسردگی تفاوت معناداری وجود نداشت.
افرادی که سلامت جسمی ضعیفی داشتند افسردگی بیشتری را تجربه کردند. همچنین افرادی که از خانوادههای متدین بودند، دیندارتر بودند. حضرت علی (ع) به عنوان محبوبترین شخصیت نزد ایرانیان مقیم کانادا شناخته شد.
معناداری رابطه دینداری و رواندرستی را میتوان از طریق نظریههای مختلف تبیین کرد. دین چارچوب جامعی برای تفسیر وقایع زندگی و اختلافات ارائه میدهد و پاسخهای مشخصی به پرسشهای وجودی چون منشأ و مقصد زندگی میدهد که به افزایش رواندرستی فرد منجر میشود. ارتباط مستمر فرد دیندار با خداوند از طریق دعا و نیایش، زمینهساز رابطهای معنوی، دوستی، عشق و رضامندی است. افزون بر این، شرکت فعال افراد دیندار در فعالیتهای اجتماعی، شبکهای قابل اعتماد فراهم میآورد که حمایتهای لازم را در شرایط ناراحتی و مشکلات به افراد ارائه میدهد؛ این حمایتها موجب همدردی و رفاقت میان اعضا میشود.
برخی یافتههای این پژوهش با تحقیقات پیشین همسو و برخی دیگر مغایر با آنها بوده که در قالب مصاحبههای تکبررسی به تفصیل گزارش شده است.