آزمون معبد دارای 25 ماده است که عمل به باورهای دینی را اندازه میگیرد. مواد آزمون در چهار حوزه عمل به واجبات عمل به مستحبات، فعالیتهای مذهبی (عضویت در گروههای مذهبی و.. . ) و در نظر گرفتن مذهب در تصمیم گیریها و انتخابهای زندگی قرار دارد. سوالات آزمون با توجه به رفتارهای دینی رایج در جوانان متدین به اسلام انتخاب شده است. هر سوال پنج گزینه دارد که از صفر تا چهار نمرهگذاری میشود. بدین ترتیب کمترین نمره کل صفر به معنی عمل نکردن به هیچ یک از باورهای دینی و بیشترین نمره صد (100) نشان دهنده عمل به همه باورهای دینی به حساب میآید. آزمون معبد با 894 دانشجو (621 دختر و 273پسر) و53 جوان زندانی (25دختر و 28پسر) جمعاً 947 نفراجرا شده است. برای بدست آوردن ویژگیهای روان سنجی آزمون و نیز رابطه عمل به باورهای دینی با ویژگیهای شخصیت و سلامت روان، فرم 90 سوالی آزمون EPQ، پرسشنامه SCL-90 و چک لیست بهداشت روانی MHC (پرآمووکومار، 1992) نیز با مطالعه آزمون معبد به آزمودنیها داده شده است. نتایج: الف) ویژگیهای روان سنجی - پایایی (Reliability) * از طریق باز آزمایی (Retest) 76% * از طریق دو نیمه کردن (Split) 91% ضریب α کرونباخ 94% - اعتبار (Validity) آزمون دارای اعتبار محتوا (صوری و منطقی) بالاست، اعتبار وابسته به ملاک آن از طریق مقایسه افراد مذهبی و غیر مذهبی (دستهبندی همسالان، دستهبندی مربیان و تفاوت نمرههای رندانیان با جوانان مذهبی) با ضریب اعتبار 84%-78% و اعتبار سازه (تفاوت ویژگیهای شخصیتی در آزمونEPQ با توجه به پژوهشهای انجام شده در این زمینه (P
چکیده فارسی
در اين پژوهش نيمه تجربی که با هدف ثعيين اثر صوت قرآن بر درد زايمان و نيز ارتباط بين ميزان اثر صوت قرآن بر سطح نگرش مذهبی صورت گرفت جهت آزمون فرضيه «اثر صوت قرآن بر درد زايمان خانمهای نخستزا مستقل از سطح نگرش مذهبی آنهاست»، از يک طرح سه متغيره، دو گروهی و دو مرحلهای استفاده شد. بدين ترتيب که 50 خانم نخستزا که در شروع فاز فعال قرار داشته و زايمان طبيعی برای آنها پيشبينی میشد به روش نمونهگيری مبتنی بر هدف انتخاب شده و به طور تصادفی در يکی از دو گروه «با استماع قرآن» و «بدون استماع قرآن» قرار گرفتند. محيط پژوهش، بيمارستان 17 شهريور مشهد و زمان انجام پژوهش بهمن ماه 76 تا تيرماه 77 بود. ابزار گردآوری دادهها شامل فرم مصاحبه و مشاهده و مقياس نگرشسنج مذهبی، مقياس ديداری درد، واکمن مجهز به هدفون و نوار کاست بود. پژوهش در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول پس از تکميل فرم مصاحبه و مشاهده، نوار تلاوت قرآن به مدت 30 دقيقه پخش گرديد و شدت درد قبل از مداخله، بلافاصله، 30 دقيقه و60 دقيقه بعد از مداخله با استفاده از مقياس ديداری درد، سنجيده شد. در گروه «بدون استماع قرآن» مداخلهای صورت نگرفت. در مرحله دوم فرم نگرشسنج مذهبی پس از زايمان و در بخش مامايی تکميل گرديد. روشهای آماری مورد استفاده شامل آزمونهای کای اسکوئر، تی دانشجويی، من- ويت – نی، آناليز واريانس، آناليز کوواريانس و ضريب همبستگی پيرسون بود. نتايج پژوهش نشان داد، ميانگين شدت درد قبل از مداخله در دو گروه، اختلاف معنیداری نداشت اما ميانگين شدت درد بلافاصله (000/0=p)، 30 دقيقه (000/0=p) و60 دقيقه (003/0= (p بعد از مداخله در دو گروه تفاوت معنیداری داشت. همچنين بين تفاوت شدت درد قبل و بلافاصله بعد از مداخله، قبل و 30 دقيقه بعد و قبل و 60 دقيقه بعد از مداخله با سطوح نگرش مذهبی رابطه خطی معنیداری مشاهده نشد. لذا پژوهشگر نتيجه میگيرد که استماع قرآن سبب کاهش درد زايمان میگردد اما اين اثر مستقل از سطح نگرش مذهبی افراد است.
نویسندگان
ملیحه طهماسبی، رباب لطیف نژاد، دکتر محمد صادق علمی
موضوع
|
کلیدواژههای فارسی
درد زايمان، صوت قرآن، نگرش مذهبی