چکیده
معرفی و چکیده پایاننامه
بررسی تأثیر میزان دعا در کاهش اضطراب در دانشجویان دانشگاههای شهر تهراننویسنده: صهبا قدسرشته: روانشناسی تربیتیسال دفاع: 1377اساتید راهنما و مشاور:دکتر باقر غباری بناب (استاد راهنما)دکتر علیاصغر احمدی (استاد مشاور)چکیده پژوهشاین تحقیق از نوع پرسشنامهای پس رویدادی بوده و به منظور بررسی ارتباط بین میزان دعا و اضطراب حالتی و اضطراب خصیصهای در دانشجویان دانشگاههای شهر تهران انجام گرفته است. در این مطالعه، به شیوه نمونهگیری تصادفی، تعداد 150 دانشجو انتخاب و پرسشنامه تنظیمی دعا به همراه آزمون اضطرابسنج حالتی و خصیصهای اشپیلبرگر تکمیل شده است.از 150 پرسشنامه توزیع شده، 136 پرسشنامه بازگشت داده شد. پس از جمعآوری دادهها و اعمال تحلیلهای آماری، نتایج زیر حاصل گردید:ضریب همبستگی بین میزان دعا و اضطراب حالتی برابر با -0.2348 با معنیداری در سطح 0.01 بود.ضریب همبستگی بین میزان دعا و اضطراب خصیصهای برابر با -0.2113 با معنیداری در سطح 0.01 بود.این ارقام نشانگر وجود ارتباط منفی معنادار بین میزان دعا و هر دو نوع اضطراب است.همچنین، همبستگی مثبت بین میزان دعا و تصویرسازی ذهنی با ضریب 0.3721 و معنیداری کمتر از 0.01 مشاهده شد.نتایج پژوهش دلالت بر این دارد که افزایش میزان دعا با کاهش شدت اضطراب در دانشجویان همراه است و همچنین ارتباط مثبت با سطح تصویرسازی ذهنی وجود دارد.