چکیده
معرفی و چکیده پایاننامه
بررسی تأثیر میزان دعا در کاهش اضطراب در دانشجویان دانشگاههای شهر تهران
نویسنده: صهبا قدس
رشته تحصیلی: روانشناسی تربیتی
سال دفاع: ۱۳۷۷
اساتید راهنما و مشاور
دکتر باقر غباری بناب (راهنما)
دکتر علیاصغر احمدی (مشاور)
خلاصه پژوهش
این پژوهش از نوع پسرویدادی بوده و به منظور بررسی رابطه بین میزان دعا و دو نوع اضطراب «اضطراب حالتی» و «اضطراب خصیصهای» در بین دانشجویان دانشگاههای شهر تهران انجام شده است. در این مطالعه، ۱۵۰ نمونه به صورت تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامههای تنظیم شده برای میزان دعا و آزمون اضطراب سنج حالتی و خصیصهای اشپیلبرگر توسط آنها تکمیل گردید.
از این تعداد، ۱۳۶ پرسشنامه بازگشت داده شد. پس از جمعآوری دادهها و انجام تحلیلهای آماری، ضرایب همبستگی به شرح زیر محاسبه شدند:
ضریب همبستگی بین میزان دعا و اضطراب حالتی برابر با -0.2348 با سطح معنیداری ۰.۰۱ که نشاندهنده ارتباط منفی معنادار است.
ضریب همبستگی بین میزان دعا و اضطراب خصیصهای برابر با -0.2113 با سطح معنیداری ۰.۰۱ که نیز بیانگر رابطه منفی معنادار است.
علاوه بر این، همبستگی مثبت و معنادار بین میزان دعا و تصویرسازی ذهنی به میزان 0.3721 (p