بررسی رابطه بین روش تربیت دینی با تصور از خدا در دانشجویان

بررسی رابطه بین روش تربیت دینی با تصور از خدا در دانشجویان نویسنده: منصوره سادات سادقی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی - روانشناسی تربیتی این پژوهش با هدف شناخت رابطه بین روش‌های تربیت دینی و تصور دانشجویان از خدا انجام شده است. در این مطالعه ۳۷۴ دانشجو از دانشگاه‌های شهید بهشتی و علوم پزشکی شهید بهشتی با نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبتی شرکت کردند و پرسشنامه‌های مختلفی شامل مقیاس تصور از خدا، روش‌های تربیت دینی، محیط خانوادگی و میزان مذهبی بودن والدین را تکمیل نمودند. داده‌ها با آزمون‌های آماری از جمله آزمون t مستقل، تحلیل واریانس یک‌طرفه و دوطرفه، آزمون تعقیبی شفه و آزمون کای-دو تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تفاوت‌های معناداری در تمام زیرمقیاس‌های تصور از خدا (تأثیرپذیری، مشیت الهی، پذیرندگی، خیرخواهی، حضور و چالش) بر اساس روش‌های تربیتی وجود دارد. همچنین اختلاف معناداری در زیرمقیاس‌های تأثیرپذیری و مشیت الهی بین دو گروه والدین دیده شد، اما تعامل بین روش تربیتی و گروه والدین در تشخیص تصور از خدا معنادار نبود. کسانی که میزان مذهبی بودن والدینشان را بالا ارزیابی کردند، در سه زیرمقیاس تأثیرپذیری، مشیت الهی و حضور تفاوت معناداری نسبت به گروه دیگر داشتند. تفاوت معناداری در روش‌های تربیتی بر اساس جنسیت مشاهده شد؛ به گونه‌ای که دختران بیشتر از روش تربیتی مقتدرانه و پسران بیشتر از روش مسامحه‌کارانه بهره بردند. در بیشتر زیرمقیاس‌های تصور از خدا غیر از پذیرندگی، دختران تصویری مثبت‌تر از خدا ارائه دادند. همچنین منبع آموزش دینی نیز بر تصور از خدا تأثیرگذار بود؛ دانشجویانی که آموزش دینی خود را عمدتاً از خانواده دریافت کرده بودند، نمرات بالاتری در زیرمقیاس‌های تأثیرپذیری، مشیت الهی، پذیرندگی و حضور داشتند و تصویری مثبت‌تر از خدا نشان دادند. ناظر علمی: دکتر محمد علی مظاهریمشاور علمی: محمود حیدریزبان: فارسیسال دفاع: ۱۳۸۴