بررسی رابطه بین روش تربیت دینی با تصور از خدا در دانشجویان

بررسی رابطه بین روش تربیت دینی با تصور از خدا در دانشجویان نویسنده: منصوره سادات سادقی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی - روانشناسی تربیتی - سال 1384 پژوهش حاضر به بررسی ارتباط بین روش‌های تربیت دینی و تصویر دانشجویان از خدا می‌پردازد. داده‌ها توسط پرسشنامه‌های استانداردی شامل مقیاس تصویر خدا (نسخه بازسازی شده لارنس، 1997)، پرسشنامه روش تربیت دینی، پرسشنامه محیط خانوادگی و میزان مذهبی بودن والدین جمع‌آوری‌شده است. نمونه تحقیق شامل 374 دانشجوی دانشگاه‌های شهید بهشتی و علوم پزشکی شهید بهشتی بوده که به روش طبقه‌ای نسبتی انتخاب شده‌اند. روش‌های آماری مورد استفاده در تجزیه و تحلیل داده‌ها شامل آزمون t مستقل، تحلیل واریانس یک‌راهه و دو‌راهه، آزمون تعقیبی شفه و آزمون مجذور کای بوده است. نتایج اصلی به شرح زیر است: تمام زیرمقیاس‌های تصویر از خدا مانند «تأثیرپذیری»، «مشیت الهی»، «پذیرندگی»، «خیرخواهی»، «حضور» و «چالش» بر اساس روش‌های تربیتی تفاوت معنادار داشتند. تفاوت معناداری در زیرمقیاس‌های «تأثیرپذیری» و «مشیت الهی» بین دو گروه والدین مشاهده شد، اما تعامل بین روش تربیتی و گروه والدین معنادار نبود. در میان پاسخ‌دهندگان، میزان بالای مذهبی بودن والدین با تفاوت معنادار در مقیاس‌های «تأثیرپذیری»، «مشیت الهی» و «حضور» همراه بود. تفاوت‌های معناداری در سبک تربیتی بین دختران و پسران وجود داشت؛ دختران بیشتر در سبک تربیتی مقتدرانه و پسران بیشتر در سبک مسامحه‌کارانه قرار داشتند. تقریباً تمام زیرمقیاس‌های تصویر خدا به جز «پذیرندگی» بین دختران و پسران تفاوت معنادار داشتند که نشان‌دهنده تصویر مثبت‌تر دختران از خدا بود. منبع تربیت دینی نیز بر تصویر از خدا تأثیر داشت و دانشجویانی که اطلاعات دینی خود را عمدتاً از خانواده دریافت کرده بودند، نمرات بالاتر و تصور مثبت‌تری از خدا داشتند.