معرفی آزمون خطرپذیری بادکنکی (BART)
آزمون خطرپذیری بادکنکی که با عنوان Baloon Analogue Risk Taking Task (BART) شناخته میشود، توسط C.W. Lejuez در سال 2002 توسعه یافته و توسط مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ارائه شده است. این آزمون ابزاری کامپیوتری است که برای ارزیابی روند تصمیمگیری در شرایط مخاطرهآمیز طراحی شده است.
ویژگیهای آزمون
- تعداد بادکنکها: 30 بادکنک
- شیوه اجرا: باد کردن بادکنک مجازی به صورت رایانهای و فردی
- روش امتیازدهی: محاسبه با استفاده از فرمولهای ریاضی و متغیرهای تعداد بادکنک ترکیده
- زبان آزمون: فارسی (با کد 15)
- عدم وجود زیرمقیاس
روش انجام آزمون
در این آزمون، شرکتکنندگان به صورت فردی و از طریق سیستم رایانهای به باد کردن بادکنکهای مجازی میپردازند. هدف افزایش اندازه بادکنک است تا ریسک بیشتری برای ترکیدن آن ایجاد شود. میزان شکست بادکنکها و تعداد باد کردنها قبل از ترکیدن، توسط سیستم محاسبه و تحلیل میشود.
کاربردها و حوزه استفاده
این آزمون به منظور ارزیابی تصمیمگیری مخاطرهآمیز و خطرپذیری در حوزههای متعددی از جمله:
- روانپزشکی
- پژوهشهای مرتبط با اعتیاد
- رفتارهای مجرمانه و جرمشناسی
کاربرد دارد و میتواند به شناخت ویژگیهای رفتاری و شناختی افراد کمک نماید.
مرجع علمی آزمون
مطالعات مربوط به اعتبار و روانسنجی این آزمون در مقاله زیر آمده است:
Read T.P، Kahler C.W، Richards J.B، Ramsey S.E، Stuart G.L، Strong D.R، Brown R.L (2002). Evaluation of Behavioral Measure of Risk Taking: The Balloon Analogue Risk Task (BART). J Exp Psychol. AP, 8(2), 75-84.
کلمات کلیدی
خطر پذیری، تکانشگری، تصمیم گیری مخاطرهآمیز
