آزمون استروپ نسخه ویکتوریا
آزمون استروپ نسخه ویکتوریا یکی از ابزارهای معتبر در زمینه اندازهگیری کارکردهای شناختی است که توسط ریگارد به عنوان نسخهای اصلاحشده از آزمون اصلی استروپ که در سال ۱۹۳۵ ارائه شده بود، در سال ۱۹۸۱ توسعه یافته است. این آزمون در انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) مورد استفاده قرار میگیرد.
ویژگیهای آزمون
- تعداد کارتها: ۳ کارت برای اجرای آزمون.
- روش اجرا: آزمون به صورت انفرادی و توسط آزمونگر برگزار میشود و شرکتکنندگان باید توانایی خواندن داشته باشند.
- روش امتیازدهی: مجموع تعداد خطاها و زمان انجام هر بخش آزمون محاسبه شده و به عنوان معیار عملکرد در نظر گرفته میشود.
- زبان آزمون: در ۱۵ زبان موجود است.
کاربردها
از این آزمون برای ارزیابی توجه انتخابی (Selected attention) و انعطافپذیری شناختی (Cognitive flexibility) استفاده میشود که جزء مهمترین کارکردهای اجرایی در علوم شناختی و روانشناسی بالینی محسوب میگردند.
منابع و مراجعات
این آزمون بر اساس مطالعاتی که در منابع زیر آمده است، توسعه یافته و به کار گرفته میشود:
- Spreen, O., Strauss, E. (1998). A Compendium of Neuropsychological Tests, New York: Oxford University Press.
- Uttle, B., & Graf, P. (در دست چاپ). Color word Stroop test performance across the adult life span. Journal of Clinical and Experimental Neuropsychology.
واژگان کلیدی مرتبط
توجه انتخابی، کارکردهای اجرایی، انعطافپذیری شناختی