مقیاس اساسی رفتار در روابط بین فردی (FIRO-B)
مقیاس اساسی رفتار در روابط بین فردی که با عنوان Fundamental Interpersonal Relation Orientation- behavior شناخته میشود، در سال 1958 توسط شوتز (Shutz) طراحی گردید. این پرسشنامه به منظور سنجش جهتگیری شخص در سه حوزهٔ مهم نیازهای بینفردی طراحی شده و از 54 سوال تشکیل شده است.
معرفی و ساختار پرسشنامه
این مقیاس 54 سوال دارد که هر 9 سوال مربوط به یکی از خرده مقیاسها است. محورهای اصلی این پرسشنامه در سه حوزه زیر متمرکز شدهاند:
- دربرگرفتن (Inclusion)
- کنترل (Control)
- محبت (Affection)
در هر یک از این سه حیطه، دو حالت ابراز (expressive) و خواستن (wanted) سنجیده میشود که پویایی رفتار فرد در روابط بین فردی را نشان میدهد.
روش اجرا و نمرهگذاری
این ارزیابی به صورت قلم و کاغذی اجرا میشود و دارای پاسخنامه با مقیاس لیکرت شش گزینهای است. نمرهگذاری طبق کلید مخصوص انجام شده و در نهایت پرسشنامه 6 نمره اصلی استخراج میکند:
- ابراز دربرگرفتن (Expressive Inclusion)
- خواستن دربرگرفتن (Wanted Inclusion)
- ابراز کنترل (Expressive Control)
- خواستن کنترل (Wanted Control)
- ابراز محبت (Expressive Attention)
- خواستن محبت (Wanted Attention)
کاربردهای مقیاس
این ابزار به طور تخصصی چگونگی برقراری رابطه فرد با دیگران را مورد ارزیابی قرار میدهد و نشان میدهد که افراد چگونه و با چه شیوهای با دیگران تعامل دارند. این پرسشنامه به شناخت رفتارهای بین فردی و روندهای ارتباطی کمک میکند.
اطلاعات سازمانی و منبع
این مقیاس توسط انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) منتشر شده و نسخه آنلاین آن از طریق پایگاه مرکز قابل دسترس است.
کلمات کلیدی
ارتباطات بین فردی، جهتگیری، رفتار
