مقیاس پیامد رویداد (Impact of Event Scale - IES)
مقیاس پیامد رویداد یکی از ابزارهای معتبر و شناختهشده در حوزه روانشناسی است که برای اندازهگیری میزان درماندگی فاعلی فرد در ارتباط با رویدادهای خاص طراحی شده است. این مقیاس در سال 1979 توسط هاروویتز، ویلزو آلوارز ساخته شده و توسط مرکز تحقیقات علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان معرفی شده است.
ویژگیهای ساختاری و محتوایی مقیاس
- تعداد سوالات: 22 سوال
- زیرمقیاسها: سه زیرمقیاس مجزا با 7 سوال هرکدام به شرح زیر:
- اجتناب
- نفوذ افکار مزاحم (تسخیر)
- ارزیابی نشانههای برپایی بالا
- روش اجرا: قلم و کاغذی
- روش نمرهدهی: پاسخها به صورت مقیاس پنجدرجهای سیکرت نمرهگذاری میشوند (از 0 = هرگز تا 4 = بسیار زیاد). نمرات بالاتر بیانگر میزان درماندگی بیشتر فرد است.
کاربردها و اهمیت مقیاس پیامد رویداد
این مقیاس علاوه بر سنجش کمیت درماندگی، نقش مهمی در تعیین گستره انعکاس رویدادهای ضربهآمیز بر فرآیند ذهنی افراد دارد. امتیازات حاصل از آن به عنوان شاخص مفیدی در مطالعات و مداخلات روانشناسی بالینی به کار گرفته میشود تا میزان تأثیر روانی یک رویداد آسیبزا بر فرد مشخص شود.
جزئیات فنی و اعتبار علمی
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| سال انتشار | 1979 |
| سازنده | هاروویتز، ویلزو آلوارز |
| روش اجرا | قلم و کاغذی |
| زبان آزمون | فارسی (شماره 15 در دادهها) |
| تعداد فرمهای موجود | 2 فرم |