Reliability
شاخص تنیدگی والدین (P.S.I)
شاخص تنیدگی والدین (Parenting Stress Index - PSI)، ابزاری تحلیلی توسعهیافته توسط آبیدین و معرفی شده در سال 1967 توسط مرکز تحقیقات بهداشت روان است. این پرسشنامه با هدف ارزیابی میزان تنیدگی در نظام والدین – کودک تهیه شده است و شامل 120 سوال میباشد.
ساختار و خردهمقیاسها
این پرسشنامه شامل 14 خردهمقیاس است که در سه حوزه کلی طبقهبندی شده است:
- قلمرو کودک با 6 مقیاس شامل:
- سازشپذیری (11 ماده)
- پذیرندگی (7 ماده)
- فزونطلبی (9 ماده)
- خلق (5 ماده)
- بیتوجهی/فزونکشی (9 ماده)
- تقویتگری (6 ماده)
- قلمرو والدین شامل 54 ماده با مقیاسهای زیر:
- افسردگی (9 ماده)
- دلبستگی (7 ماده)
- محدودیتهای نقش (7 ماده)
- حس صلاحیت (13 ماده)
- انزوای اجتماعی (6 ماده)
- روابط اجتماعی (6 ماده)
- روابط همسر (7 ماده)
- سلامت والد (5 ماده)
- تنیدگی زندگی (19 ماده)
- یک مقیاس استرس کلی زندگی
روش اجرا و نمرهگذاری
این آزمون به صورت قلموکاغذی و فردی اجرا میشود. پاسخهای هر ماده در دامنه 1 تا 5 نمرهگذاری میشود که نمره 1 بیانگر کاملاً موافقم و نمره 5 بیانگر کاملاً مخالفم است. در برخی مواد نمرهگذاری به صورت معکوس انجام میشود.
فرآیند تفسیر از نمره کلی پرسشنامه که شامل دو قلمرو کودک و والدین است، آغاز میشود و سپس به تحلیل نمرات زیرمقیاسها پرداخته میشود. والدینی که نمره کلی آنها 267 یا بالاتر باشد، نیازمند دریافت رهنمودهای تخصصی روانشناختی هستند. طیف هنجاری نمره کلی تقریباً با دامنه 15 تا 80 مطابقت دارد.
قابل توجه است که گاهی والدینی ممکن است نمره کلی در حد نرمال داشته باشند اما در یک قلمرو خاص نمراتی بالاتر یا پایینتر از محدوده بهنجار کسب کنند که این امر نیز در تحلیلهای دقیق مدنظر قرار میگیرد.
کاربرد شاخص
این ابزار به طور ویژه برای ارزیابی تنیدگی در روابط والد-کودک کاربرد دارد و با تحلیل دقیق شرایط روانشناختی والدین و درک مشکلات مرتبط، میتواند در بهبود کیفیت زندگی خانوادهها موثر واقع شود.