تیپ نمای مایرز-بریگز (Mayer – Briggs Type Indicator)
تیپ نمای مایرز-بریگز که در سال 1998 توسط مایرز و بریگز ارائه شده است، یک ابزار خودگزارشگر جهت شناسایی تیپهای روانشناختی افراد است. این مقیاس شامل 126 سوال است که به ارزیابی 8 ترجیح شخصیتی میپردازد و با هدف طبقه بندی افراد بر حسب تیپ های روانشناختی یونگ طراحی شده است.
ساختار و اجزای مقیاس
مقیاس تیپ نمای مایرز-بریگز شامل پنج مقیاس فرعی اصلی به شرح زیر میباشد:
- مقیاس فکری–احساسی
- مقیاس حسی–شهودی
- مقیاس برونگرایی–درونگرایی
- مقیاس قضاوت–ادراک
- مقیاس کارکردهای روانی
روش نمرهگذاری
در این مقیاس، نمرهگذاری به صورت پیوسته انجام میشود. ابتدا نمرات هشت ترجیح شخصیتی استخراج میگردد. سپس، دو ترجیح مرتبط با یک مقیاس فرعی از هم تفریق میشوند. در صورتی که ترجیحهای E, S, T, J بیشتر باشند از 100 کم میشود و اگر ترجیحهای I, N, F, P بالاتر باشند به 100 افزوده میشود. بنابراین، هرچه انحراف نمره از 100 بیشتر باشد، شدت ترجیح مربوطه بالاتر است.
کاربرد و ارجاعات پژوهشی
تیپ نمای مایرز-بریگز به عنوان ابزاری معتبر در عرصه طبقه بندی تیپ های شخصیتی و بررسی روابط آنها با متغیرهای مختلف روانشناسی کاربرد دارد. برای مثال، پژوهش شکیبا (1384) ضمن استناد به این مقیاس، رابطه تیپ شخصیت و هوش هیجانی را در رضایت شغلی کارمندان ستادی دانشگاه علوم پزشکی ایران بررسی کرده است.