مقیاس اضطراب موقعیتی – خصیصه‌ای اشپیلبرگر (STAI)
مقیاس اضطراب موقعیتی – خصیصه‌ای اشپیلبرگر که به اختصار STAI نامیده می‌شود، آزمونی استاندارد برای سنجش اضطراب در دو بُعد اضطراب حالتی (آشکار) و اضطراب صفاتی (پنهان) است. این ابزار توسط اشپیلبرگر، گورساخ و ولوشر در سال 1970 طراحی و توسط انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) معرفی شده است.
ویژگی‌های آزمون
- تعداد سوالات: 40 سوال در قالب دو فرم 20 سوالی
- زبان: فارسی
- روش اجرا: هم فردی و هم گروهی
- هدف: سنجش اضطراب حالتی که مربوط به شرایط فعلی است و اضطراب صفاتی که بیانگر شخصیت و خصوصیات پایدار فرد در مواجهه با اضطراب است
روش اجرا و دستورالعمل‌ها
در بخش مربوط به اضطراب حالتی (آشکار)، آزمودنی‌ها باید شدت احساس اضطراب خود را در لحظه جاری گزارش دهند و در بخش خصوصیت اضطرابی (پنهان) پاسخ‌دهنده باید فراوانی احساسات و علائم اضطراب خود را در طول زمان بیان کند.
روش نمره‌گذاری
هر سوال از چهار گزینه پاسخ به صورت چهارگزینه‌ای امتیاز داده می‌شود. در فرم اضطراب حالتی (S):
- به هیچ وجه = 1
- در حد کم = 2
- در حد متوسط = 3
- خیلی زیاد = 4
در فرم اضطراب صفاتی (T):
- تقریباً هرگز = 1
- گاهی اوقات = 2
- بیشتر اوقات = 3
- تقریباً همیشه = 4
برخی سوالات در هر فرم نمره‌گذاری معکوس دارند که شامل آن‌ها در فرم (S) سوالات 1، 2، 5، 8، 10، 11، 15، 16، 19 و 20 و در فرم (T) سوالات 1، 3، 6، 7، 10، 13، 14، 16، و 19 می‌باشند.
تفسیر نمرات
| دسته اضطراب |
مقیاس اضطراب موقعیتی (S) |
مقیاس اضطراب خصیصه‌ای (T) |
| اضطراب خفیف | 20–31 | 20–31 |
| اضطراب متوسط به پایین | 32–42 | 32–42 |
| اضطراب متوسط به بالا | 43–53 | 43–52 |
| اضطراب نسبتاً شدید | 54–64 | 53–62 |
| اضطراب شدید | 65–75 | 63–72 |
| اضطراب بسیار شدید | 76–80 | 73–80 |
کاربرد
این پرسشنامه به عنوان یک وسیله خودسنجی برای ارزیابی اضطراب بالینی و عوامل مؤثر بر اضطراب در شرایط مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند در تحقیقات و اقدامات بالینی در حوزه اختلالات اضطرابی و سنجش اضطراب آزمون به کار رود.
