مقیاس سلامت معنوی (Spiritual Well-Being Scale - SWBS)
مقیاس سلامت معنوی که با عنوان بهزیستی معنوی نیز شناخته میشود، ابزاری روانسنجی است که برای سنجش میزان سلامت معنوی افراد طراحی شده است. این مقیاس توسط پالوتزیان و الیسون (Paloutzian & Ellison) در سال 1982 ارائه شده است و شامل 20 سوال میباشد.
ساختار و زیرمقیاسها
مقیاس سلامت معنوی به دو زیرمقیاس اصلی تقسیم میشود:
- سلامت مذهبی: شامل سوالهای فرد مقیاس
- سلامت وجودی: شامل سوالهای زوج مقیاس
هر زیرمقیاس شامل 10 عبارت است و دامنه نمرهدهی هر کدام از 10 تا 60 میباشد.
روش اجرا
این مقیاس به صورت آزمون قلم و کاغذی اجرا میشود و تکمیل آن معمولاً بین 10 تا 15 دقیقه زمان میبرد.
روش نمرهدهی
نمره کلی سلامت معنوی حاصل جمع نمرههای دو زیرگروه سلامت مذهبی و سلامت وجودی است؛ بدین ترتیب که مجموع نمرات کل بین 20 تا 120 متغیر است.
در عبارات با فعل مثبت، پاسخ کاملاً موافقم نمره 6 و پاسخ کاملاً مخالفم نمره 1 را کسب میکند، ولی در عبارات با فعل منفی این نمرات معکوس در نظر گرفته میشود.
براساس مجموع نمرات، سلامت معنوی افراد به سه سطح دستهبندی میشود:
- سلامت معنوی پایین: 20 تا 40
- سلامت معنوی متوسط: 41 تا 99
- سلامت معنوی بالا: 100 تا 120
کاربرد
این ابزار برای سنجش میزان سلامت معنوی در افراد مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند در مطالعات تحقیقاتی و پژوهشهای روانشناسی و علوم پزشکی کاربرد داشته باشد.
ارجاعات
مضامین و کاربردهای این مقیاس در تحقیقات مختلفی مورد بررسی قرار گرفته است، از جمله:
- مقیمیان، مریم و همکاران (1390): ارتباط اضطراب امتحان و سلامت معنوی در دانشجویان پرستاری
- ضیغمیمحمدی، شراره و تجویدی (1390): ارتباط سلامت معنوی با ناامیدی و مهارت اجتماعی نوجوانان مبتلا به تالاسمی ماژور
- Paloutzian & Ellison (1982): Loneliness, spiritual well-being, and quality of life