مقیاس رویکردهای یادگیری (SPQ)
مقیاس رویکردهای یادگیری (Approaches to Learning Scale) ابزاری روانسنجی است که توسط میلر و همکاران در سال 1999 طراحی شده است. این مقیاس جهت سنجش رویکردهای یادگیری و درک دیدگاهها و نگرشهای یادگیرندگان نسبت به اهداف و انگیزههای آموزشی به کار میرود.
ویژگیهای اصلی مقیاس
- تعداد سوالات: 32 گویه
- روش اجرا: قلم و کاغذی
- روش نمرهدهی: تمام گویهها در یک مقیاس ششدرجهای لیکرت از «کاملاً مخالفم» تا «کاملاً موافقم» پاسخ داده میشوند.
زیرمقیاسها
این مقیاس از پنج زیرمقیاس تشکیل شده است که هر کدام مولفههای خاصی از رویکردهای یادگیری را میسنجند:
- اهداف یادگیری: شامل 4 گویه
- اهداف عملکردی: شامل 8 گویه
- اهداف ابزاری/آینده: شامل 6 گویه
- ادراک از توانایی: شامل 8 گویه
- ارزشگذاری درونی و بیرونی هر یک: شامل 3 گویه
کاربردها
این مقیاس عمدتاً برای سنجش رویکردهای یادگیری در محیطهای آموزشی مختلف توسط پژوهشگران و متخصصان روانشناسی تربیتی به کار میرود. نتایج حاصل به درک بهتر نحوه نگرش افراد به فرآیند یادگیری و انگیزش آنان کمک میکند.
منبع و استناد
برای اطلاعات تکمیلی و استناد علمی میتوان به مقاله زیر مراجعه کرد:
Miller, R., DeBacker, T., & Greene, B. (1999). Perceived instrumentality and academics: The link to task valuing. Journal of Instructional Psychology, 26: 250-260.