Reliability
آزمون خودکارآمدی عمومی
آزمون خودکارآمدی عمومی که توسط شرر (Sherer) در سال 1982 طراحی شده است، ابزاری معتبر برای سنجش باورهای خودکارآمدی افراد میباشد. این پرسشنامه توسط پژوهشکده علوم شناختی معرفی شده و شامل 17 گویه است که با استفاده از مقیاس لیکرت پنج درجهای (کاملاً موافق تا کاملاً مخالف) پاسخ داده میشود.
ویژگیهای آزمون
- روش اجرا: قلم و کاغذی، جمعی یا فردی، و به صورت خودگزارش
- تعداد سوالات: 17 سوال
- مقیاس سنجش: هر سوال بر اساس مقیاس لیکرت 5 مادهای (کاملا موافق، موافق، بینظر، مخالف، کاملاً مخالف)
- نحوه نمرهگذاری: سوالات شماره 1، 3، 8، 9، 13 و 15 بر اساس نمرات 5 تا 1 و سایر سوالات (2، 4، 5، 7، 10، 11، 12، 14، 16، 17) بر اساس نمرات 1 تا 5 نمرهدهی میشوند.
- تفسیر نمرات: نمره بالاتر نشاندهنده خودکارآمدی قویتر و نمره پایینتر نمایانگر خودکارآمدی ضعیفتر است.
کاربرد آزمون
این پرسشنامه برای سنجش باورهای خودکارآمدی افراد به کار میرود. به طور خاص، از آن میتوان برای ارزیابی توانمندیهای درک شده و باور به توان انجام موفقیتآمیز وظایف مختلف استفاده کرد، که نقش اساسی در رفتارهای فردی و عملکرد تحصیلی یا شغلی دارد.
منبع و ارجاعات
این آزمون بر اساس پایان نامه دکترای عادل محسنی از دانشگاه شهید بهشتی (1387)، با عنوان «بررسی تاثیر آموزش کارآفرینی بر نگرش کارآفرینانه و باور خودکارآمدی عمومی دانشجویان» مورد استفاده قرار گرفته و اعتبار یافته است.
فرمها
این آزمون به صورت دو فرم در دسترس بوده که میتواند بر اساس نیازهای پژوهشی و اجرایی انتخاب شود.