مقیاس باورهای خودکارآمدی عمومی (GSE-10)
مقیاس باورهای خودکارآمدی عمومی که توسط شوآرتزر و جروسلم طراحی شده است، ابزاری روانسنجی جهت سنجش سطح باورهای خودکارآمدی افراد در سطح عمومی میباشد. این مقیاس نخستین بار در سال 1981 منتشر شد و تاکنون در مطالعات و کاربردهای بالینی مورد استفاده قرار گرفته است.
ویژگیهای مقیاس
- تعداد سوالات: 10 گویه
- بعد : یک بعد دارد که به ارزیابی باورهای خودکارآمدی عمومی میپردازد.
- روش اجرا: قلموکاغذی
- روش نمرهدهی: هر سوال دارای چهار گزینه است که دامنه نمره از 1 تا 4 متغیر است؛ بنابراین کمینه نمره 10 و بیشینه نمره 40 است.
کاربردهای مقیاس
این مقیاس برای پیشبینی سازگاری پس از دگرگونیهای زندگی و همچنین به عنوان نمادی از چگونگی عملکرد فرد در مراحل مختلف رشدی، در زمینههای کارهای بالینی و دگرگونسازی رفتار کاربرد دارد.
منبع و مرجع استاندارد
برای اطلاعات بیشتر و استناد به این مقیاس میتوانید به مرجع زیر مراجعه کنید:
Schwarzer, R., & Jerusalem, M. (1995). Generalized self-efficacy scale. In S. Wright, M. Johnston, & J. Weinman (Eds.), Measures in Health Psychology: A User’s Portfolio. Causal and Control Beliefs (pp. 35–37). Windsor, UK: nferNelson.
واژگان کلیدی
باورهای خودکارآمدی، مقیاس، خودکارآمدی عمومی