مقیاس توانمندسازی اعضای مدرسه (School participant empowerment scale /SPES)
مقیاس توانمندسازی اعضای مدرسه ابزاری علمی است که برای ارزیابی میزان توانمندسازی اعضای مدرسه طراحی شده است. این مقیاس در سال 1992 توسط شورت و راینهارت (Short & Rinehart, J.S.) عرضه شده و توسط انستیتو روانپزشکی تهران (مرکز تحقیقات بهداشت روان) معرفی و منتشر شده است.
ویژگیهای ابزار
- تعداد سؤالها: 37 گزینه
- زیرمقیاسها: تصمیمگیری، رشد حرفهای، پایگاه، خودکارآمدی، خودمختاری، تأثیرگذاری
- روش اجرا: قلموکاغذی، بهصورت جمعی و فردی، فرم خودگزارشگری
- روش نمرهگذاری:
- نمره گذاری به صورت سیکرت 5 درجهای (1 تا 5) از «کاملاً مخالفم» تا «کاملاً موافقم»
- غربالگری و محاسبه میانگین برای هر زیرمقیاس بر اساس آيتمهای مربوطه
زیرمقیاسها و آیتمهای مربوطه
| زیرمقیاس | شماره آیتمها |
|---|---|
| پایگاه | 3, 9, 15, 21, 27, 34 |
| رشد حرفهای | 2, 8, 14, 20, 26, 31 |
| خودکارآمدی | 4, 10, 16, 22, 28, 32 |
| تصمیمگیری | 1, 7, 13, 19, 25, 30, 33, 35, 37, 38 |
| تأثیرگذاری | 6, 12, 18, 24, 29, 36 |
| خودمختاری | 5, 11, 17, 23 |
روش محاسبه نمره زیرمقیاسها
پس از جمعآوری پاسخهای مربوط به هر زیرمقیاس، مجموع امتیازهای آن زیرمقیاس با تعداد آیتمهای مربوط تقسیم شده و میانگین برای هر زیرمقیاس محاسبه میشود.
منبع و استناد
این مقیاس در پژوهشی تحت عنوان «رابطه توانمندسازی و خودکارآمدی با رضایت شغلی در دبیران شهر تهران» توسط آرزو اصغری آذر در سال 85 منتشر شده است (شماره 148).
فرمها و دسترسی
این مقیاس در دو فرم مختلف ارائه شده و قابل دریافت میباشد.