مقیاس خودناتوانسازی
مقیاس خودناتوانسازی که توسط جونز و رودوالت (Jones & Rhodewalt) در سال 1982 طراحی شده است، ابزاری قلموکاغذی و شامل 23 عبارت برای سنجش گرایش افراد به خودناتوانسازی میباشد.
ساختار مقیاس
مقیاس دارای سه زیرمقیاس اصلی است که هر یک جنبهای از خودناتوانسازی را اندازهگیری میکنند:
- خلق منفی
- تلاش
- عذر تراشی
روش اجرا و نمره گذاری
این مقیاس در قالب امتیازدهی در مقیاس لیکرت از کاملاً موافق تا کاملاً مخالف (0 تا 5) اجرا میشود. برای نمرهگذاری آن:
- جمع نمره خلق منفی با نمره معکوس تلاش نشاندهنده خودناتوانسازی رفتاری است.
- جمع نمره خلق منفی با نمره عذر تراشی نشاندهنده خودناتوانسازی ادعایی میباشد.
این شیوه نمرهگذاری برگرفته از مقاله رییسی و همکاران (1383) است.
کاربرد مقیاس
مقیاس خودناتوانسازی جهت سنجش گرایش افراد به خودناتوانسازی کاربرد دارد و به محققان و روانشناسان کمک میکند تا رفتارهای مرتبط با ایجاد موانع یا عذرهایی برای توجیه کمکفایتی خود را شناسایی کنند.
منابع و مراجع
از مهمترین مراجع مرتبط با این مقیاس میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- رییسی، فاطمه؛ هاشمی شیخ شبانی، اسماعیل و فاتحی زاده، مریم (1383). رابطه خودناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان با اهداف تسلط، عملکردگرا و عملکرد گریز دانشآموز، والدین، معلم و کلاس. فصلنامه تازه¬های علوم شناختی، شماره 23 و 24.
- Jones EE, Rhodewalt F. Self-Handicapping Scale. Salt Lake City, UT: Department of Psychology, Princeton University and University of Utah; 1982. [Unpublished scale].
کلیدواژهها: خودناتوان سازی، مقیاس