آزمون منبع کنترل درونی-بیرونی راتر
آزمون منبع کنترل درونی-بیرونی راتر که توسط جولیان راتر (J. Rotter) در سال 1966 طراحی شده است، ابزاری معتبر و علمی برای ارزیابی ادراک فرد از منبع کنترل در زندگی خویش می باشد. این آزمون در پژوهشکده علوم شناختی تهیه و عرضه شده است.
ویژگیهای آزمون
- تعداد مواد: 29 ماده که هر ماده از دو جزء تشکیل شده است.
- ساختار سوالات: شامل 23 ماده انتخابی-اجباری و 6 ماده خنثی.
- زیرمقیاس: ندارد.
- روش اجرا: فردی.
روش امتیازدهی
هر پاسخ به مادهها به صورت صفر یا یک نمرهدهی میشود. در صورتی که پاسخ آزمودنی، بیانگر کانون کنترل درونی باشد، یک نمره و اگر کانون کنترل بیرونی را نشان دهد، صفر دریافت میکند.
مجموع امتیازات مواد 12 تا 23 به عنوان شاخص کانون کنترل درونی شناخته میشود. بنابراین:
- مجموع نمرات ≥ 12 نشانگر درک کنترل درونی است.
- مجموع نمرات کمتر از 12 نمایانگر درک کنترل بیرونی است.
- دامنه نمرات از 0 تا 23 است.
کاربرد آزمون
این آزمون برای ارزیابی کانون کنترل و میزان ادراک فرد از منبع کنترل در موقعیتهای مختلف کاربرد دارد. همچنین این ابزار، تفاوتهای فردی در اسناد و تجارب ادراکی را آشکار میسازد و میتواند در مطالعات روانشناسی شخصیت و انگیزش مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژهها
کنترل درونی - بیرونی، Internal-External Control